Stanisław Teodor Kulbicki (ur. 1 kwietnia 1902 w Serokomli, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz niepodległościowy, osadnik wojskowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Waleriana i Apolonii z Machczyńskich, urodzony we Serokomli, w powiecie łukowskim. Przed I wojną światową, w latach 1912–1914, uczęszczał do gimnazjum państwowego w Warszawie. W latach 1916–1918 uczył się w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Łukowie, ukończył wojskowe kursy maturalne w Wilnie. Od 1917 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej i brał czynny udział w pracach taj organizacji na Podlasiu. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, 11 listopada wstąpił do Wojska Polskiego. W 1920 roku służył w 22 pułku piechoty, w szeregach którego walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 28 lutego 1921 roku został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie czytamy m.in.:Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1921 roku ukończył kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty. Następnie został przydzielony do 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie. W 1927 roku został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 roku. W październiku 1931 został przeniesiony do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 1 w Koninie. 22 lutego 1934 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 108. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W grudniu 1934 został przeniesiony do 22 pp w Siedlcach. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w 22 pp na stanowisku dowódcy 4. kompanii.

W 1939 został przydzielony do Ośrodka Zapasowego 9 Dywizji Piechoty. W czasie kampanii wrześniowej – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1508.

Był żonaty i miał córkę.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Awanse podporucznik (1925) porucznik (1927) kapitan (1934)

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1304 – 28 lutego 1921 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Serokomli