Stanisław Teodor Kulbicki (ur. 1 kwietnia 1902 w Serokomli, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz niepodległościowy, osadnik wojskowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Waleriana i Apolonii z Machczyńskich, urodzony we Serokomli, w powiecie łukowskim. Przed I wojną światową, w latach 1912–1914, uczęszczał do gimnazjum państwowego w Warszawie. W latach 1916–1918 uczył się w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Łukowie, ukończył wojskowe kursy maturalne w Wilnie. Od 1917 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej i brał czynny udział w pracach taj organizacji na Podlasiu. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, 11 listopada wstąpił do Wojska Polskiego. W 1920 roku służył w 22 pułku piechoty, w szeregach którego walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 28 lutego 1921 roku został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie czytamy m.in.:Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1921 roku ukończył kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty. Następnie został przydzielony do 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie. W 1927 roku został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 roku.