Maria Anna Bobrownicka (ur. 8 czerwca 1920 w KrakowieZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2004, s. 27., zm. 29 maja 2012) – polska filolog, slawistka, bohemistka i komparatystka, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Maria Bobrownicka była córką Edmunda, mistrza krawieckiego, mającego swój zakład w Pasażu Bielaka. Ukończyła prywatne gimnazjum prowadzone przez Zgromadzenie Córek Bożej Miłości. W 1938 roku rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas okupacji kontynuowała studia na Tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł magistra uzyskała w 1947 roku, na podstawie pracy Tomasz Padurra, zapomniany poeta romantyczny. Rozpoczęła pracę w Zakładzie Młodszych Literatur Słowiańskich, kierowanym przez profesora Tadeusza Stanisława Grabowskiego.
Stopień doktora uzyskała na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1949 roku, na podstawie pracy Recepcja Juliusa Zeyera wśród Młodej Polski, pisanej pod kierunkiem profesora Stanisława Pigonia, habilitację w 1960 na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy Studia nad twórczością Juliusa Zeyera. Po przejściu profesora Grabowskiego na emeryturę objęła kierownictwo Zakładem. W marcu 1968 roku stanęła po stronie studentów, uczestniczyła w ich wiecu, co spowodowało odroczenie przyznania jej stanowiska profesora nadzwyczajnego, otrzymanego ostatecznie w 1972 roku.
Tytuł profesora zwyczajnego otrzymała w 1990 roku. W 1996 roku została członkiem korespondentem, w 2004 członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Była również członkiem Komisji Historycznoliterackiej i Słowianoznawczej Polskiej Akademii Nauk, Komitetu Słowianoznawstwa PAN oraz Association Internationale de Littérature Comparée (Międzynarodowego Towarzystwa Literatury Porównawczej. W zakres jej zainteresowań naukowych wchodziły zagadnienia oświecenia i modernizmu oraz teatru i dramatu w literaturach zachodnio- i południowosłowiańskich. Jej dorobek obejmuje 245 pozycji: monografii, artykułów, prac zbiorowych, haseł encyklopedycznych, recenzji i innych. W 1996 roku zorganizowała, na zaproszenie papieża Jana Pawła II, z którym rozpoczynała studia polonistyczne przed wojną, sympozjum slawistyczne w Castel Gandolfo. Do przejścia na emeryturę była związana z Instytutem Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Była odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Z okazji 90. urodzin Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego opublikowało poświęcony jej zbiór artykułów Zrozumieć Słowiańszczyznę, redagowany przez profesor Marię Dąbrowską-Partykę.
Zmarła 29 maja 2012 roku i została pochowana na cmentarzu Rakowickim.
Przypisy Łukasz Bieńkowski: Zmarła Profesor Maria Bobrownicka. Wydział Filologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2012-07-28] Bibliografia prac prof. Marii Bobrownickiej. Elżbieta Dziwisz: Punkt odniesienia. „Alma Mater”. Nr 68/2005. ISSN 1427-1176. Nekrolog. [dostęp2012-07-28] Barbara Suchoń-Chmiel: 90. rocznica urodzin prof. Marii Bobrownickiej. „Alma Mater”. Nr 130–131. ISSN 1427-1176.
Kategoria:Polscy slawiści Kategoria:Polscy bohemiści Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Polscy literaturoznawcy