Władysław Stanisław Leśniak (ur. 30 kwietnia 1897 w Bochni, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik geograf Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w Bochni jako syn Bronisława i Antoniny z domu Hannerów. Ukończył gimnazjum w Stryju, a egzamin dojrzałości zdał w grudniu 1914 w Wiedniu. Przed I wojną światową był członkiem Związku Strzeleckiego w Stryju i instruktorem harcerskim. W 1913 uczestniczył wraz z drużyną reprezentacyjną w zlocie skautingowym w Anglii.

Od 6 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich, gdzie następnie otrzymał przydział do V baonu 5 pułku piechoty w składzie I Brygady, wraz z którym przeszedł szlak bojowy. 19 maja 1915 został ranny pod Kozinkiem. W 1917, po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej. Za postawę wykazaną w czasie walki, 17 maja 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

11 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego, gdzie przydzielono go do 1 baonu strzelców krakowskich. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, od 2 czerwca 1919 służył w 5 pułku piechoty Legionów, a następnie od lipca 1920 w 142 pułku piechoty. 30 sierpnia 1920 dostał się do niewoli bolszewickiej i przebywał w niej do 15 marca 1921.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 872. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechoty. W 1923 pełnił służbę w Komendzie Obozu Warownego Osowiec, pozostając oficerem nadetatowym 13 pp. W następnym roku został odkomenderowany na dwuletni kurs Oficerskiej Szkoły Topografów w Warszawie. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 379. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do Wojskowego Instytutu Geograficznego. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów geografów. W 1935 został mianowany kierownikiem grupy topograficznej w Wydziale Triangulacyjnym WIG. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów geografów. W tym czasie pozostawał nadal na stanowisku kierownika grupy topograficznej.

W czasie kampanii wrześniowej, 14 września 1939 został przydzielony do Oddziału Służby Geograficznej przy Dowództwie Grupy Obrony Lwowa na stanowisko dowódcy oddziału. Po agresji ZSRR na Polskę, wraz z większością wziętych do niewoli sowieckiej polskich oficerów, został aresztowany i osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie. Ofiary tej zbrodni grzebane były potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod nr 1915.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6606 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych po raz pierwszy i drugi Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, pułkownik Władysław Leśniak został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci przy Starostwie Powiatowym w Radomiu.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli sowieckiej (1919–1922) Kategoria:Ludzie urodzeni w Bochni Kategoria:Obrońcy Lwowa (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 13 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Podpułkownicy geografowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich