Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 872. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechoty. W 1923 pełnił służbę w Komendzie Obozu Warownego Osowiec, pozostając oficerem nadetatowym 13 pp. W następnym roku został odkomenderowany na dwuletni kurs Oficerskiej Szkoły Topografów w Warszawie. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 379. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do Wojskowego Instytutu Geograficznego. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów geografów. W 1935 został mianowany kierownikiem grupy topograficznej w Wydziale Triangulacyjnym WIG. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów geografów. W tym czasie pozostawał nadal na stanowisku kierownika grupy topograficznej.