Złotomysz amerykańska (Ochrotomys nuttalli) – gatunek ssaka z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Złotomysz amerykańska występuje we wschodniej Ameryce Północnej zamieszkując zależności od podgatunku: O. nuttalli nuttalli – od południowej Wirginii na południe do południowo-zachodniej Alabamy (południowo-wschodnie Stany Zjednoczone). O. nuttalli aureolus – od Kentucky i Wirginii Zachodniej na południe do północnej Alabamy i północnej Georgii (wschodnie Stany Zjednoczone). O. nuttalli flammeus – wschodnia Oklahoma, południowo-zachodnie Missouri i Arkansas (środkowe Stany Zjednoczone). O. nuttalli floridanus – Floryda (południowo-wschodnie Stany Zjednoczone). O. nuttalli lisae – od południowo-wschodniego Missouri i północnego Illinois na południe do północno-wschodniego Teksasu, Luizjany i Missisipi (południowo-środkowe Stany Zjednoczone).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1832 roku amerykański zoolog i paleontolog Richard Harlan nadając mu nazwę Arvicola nuttalli. Holotyp pochodził z Norfolk w Wirginii, w Stanach Zjednoczonych. Jedyny przedstawiciel rodzaju złotomysz (Ochrotomys) który opisał w 1909 roku amerykański teriolog Wilfred Hudson Osgood oraz plemienia Ochrotomyini które opisali w 2005 roku amerykańscy teriolodzy Guy G. Musser i Michael D. Carleton.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają pięć podgatunków.
Etymologia Ochrotomys: ōkhros „jasnożółty”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”; μυς mus, μυος muos „mysz”. nuttalli: Thomas Nuttall (1786–1859), angielski botanik i zoolog. aureolus: „złoty, błyskotliwy”. flammeus: łac. flammeus „ognisty, flaming, koloru płomienia, spalony”, od flamma „płomień”, od flagrare „płonąć, palić się”. floridanus: Floryda, Stany Zjednoczone. lisae: Lisa Ann Packard (1954–1965), córka amerykańskiego zoologa Roberta L. Packarda.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 51–115 mm, długość ogona 50–97 mm, długość ucha 11–26 mm, długość tylnej stopy 12–29 mm; masa ciała 18–27 g.
Tryb życia Ten mały gryzoń większość życia spędza między pędami dziko rosnących wiciokrzewów i kolcorośli. Buduje wśród nich solidne gniazda, w których może żyć zarówno jeden osobnik, jak i całą rodzina. W innym miejscu złociszka buduje proste gniazdo w kształcie platformy, służące jako jadalnia, gdzie w spokoju zjada stanowiące podstawę jej pokarmu nasiona i orzechy.
Rozmnażanie Rozmnaża się od wiosny po początku jesieni. Ciąża trwa około 4 tygodni, a w miocie rodzą się zwykle 2 lub 3 młode.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Chomikowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1832 roku