Jedyny przedstawiciel rodzaju złotomysz (Ochrotomys) który opisał w 1909 roku amerykański teriolog Wilfred Hudson Osgood oraz plemienia Ochrotomyini które opisali w 2005 roku amerykańscy teriolodzy Guy G. Musser i Michael D. Carleton.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają pięć podgatunków.
Etymologia Ochrotomys: ōkhros „jasnożółty”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”; μυς mus, μυος muos „mysz”. nuttalli: Thomas Nuttall (1786–1859), angielski botanik i zoolog. aureolus: „złoty, błyskotliwy”. flammeus: łac. flammeus „ognisty, flaming, koloru płomienia, spalony”, od flamma „płomień”, od flagrare „płonąć, palić się”. floridanus: Floryda, Stany Zjednoczone. lisae: Lisa Ann Packard (1954–1965), córka amerykańskiego zoologa Roberta L. Packarda.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 51–115 mm, długość ogona 50–97 mm, długość ucha 11–26 mm, długość tylnej stopy 12–29 mm; masa ciała 18–27 g.
Tryb życia Ten mały gryzoń większość życia spędza między pędami dziko rosnących wiciokrzewów i kolcorośli. Buduje wśród nich solidne gniazda, w których może żyć zarówno jeden osobnik, jak i całą rodzina.