thumb|Edward Gött-Getyński Edward Karol Gött-Getyński ps. „Sosnowiecki” (ur. 4 stycznia 1898 w Brodach, zm. 25 stycznia 1943 w Auschwitz-Birkenau) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Brał udział w obronie Lwowa 1918–1919 (ranny dwukrotnie) oraz w czasie wojny polsko-rosyjskiej (ranny dwukrotnie). W 1928 r. pełnił służbę w 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie, a cztery lata później w 23 Dywizji Piechoty w Katowicach. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 6. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1939 pełnił służbę w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim na stanowisku dowódcy III dywizjonu. Bezpośrednio przed wybuchem wojny został przydzielony do sztabu Armii „Pomorze”.
W czasie okupacji niemieckiej był założycielem i dowódcą Dywizji Podhalańskiej w Konspiracji, a od jesieni 1941 był referentem działu wojskowego Placówki Naczelnej Konfederacji Tatrzańskiej. Aresztowany przez Gestapo 2 lutego 1942 w swoim majątku Chrobacze, wywieziony do katowni Palace, następnie do Tarnowa i wreszcie do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau (numer obozowy 29693). Wyselekcjonowany wraz z grupą wyższych oficerów i inteligencji za działalność obozową skierowaną przeciwko SS, a także oskarżony o przygotowywanie ucieczek z obozu, był katowany w bunkrze, a następnie rozstrzelany 25 stycznia 1943.
Był żonaty z Heleną z Poratyńskich, miał syna Tomasza (podpułkownika rezerwy Wojska Polskiego). Mieszkał w swoim majątku Chrobacze, koło Jordanowa, gdzie znajduje się dworek z XVIII wieku.
Awanse porucznik – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. kapitan – 1 grudnia 1924 r. ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 r. i 9 lokatą w korpusie oficerów zawodowych artylerii
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3359 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 39, poz. 1822) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – trzykrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Honorowa „Orlęta” Krzyż Obrony Lwowa z Mieczami Odznaka Odcinka Bema
Przypisy
Bibliografia
Zeszyty Oświęcimskie I i IV. Sylwester Leczykiewicz Konfederacja Tatrzańska. Włodzimierz Wnuk Walka Podziemna na Szczytach.
Kategoria:Absolwenci Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii Kategoria:Członkowie Konfederacji Tatrzańskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Brodach Kategoria:Majorowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Artylerii Ciężkiej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polscy żołnierze podziemia Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Więźniowie Palace Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)