Hałyna Pahutiak (ukr. Галина Пагутяк; ur. 26 lipca 1958 we wsi Załokoć k. Drohobycza) — ukraińska pisarka i publicystka. Odznaczona Nagrodą im. Tarasa Szewczenki za powieść .
Życiorys Córka Wasyla i Iwanny Basarab. Urodziła się we wsi Bojków Załokoć, skąd wraz z rodziną przeprowadziła się do Uroża.
Po ukończeniu filologii ukraińskiej na Uniwersytecie Kijowskim pracowała w szkole w czarnobylskim rejonie, następnie w Muzeum Krajoznawczym w Drohobyczu, a także we Lwowskiej Galerii Sztuki. Zrzeszona w Narodowym Związku Pisarzy UkrainyPyśmennyćkyj dowidnyk, litera "P", Narodowy Związek Pisarzy Ukrainy. Mieszka we Lwowie.
Twórczość Hałyna Pahutiak jest autorką ponad trzydziestu książek, licznych esejów i opowiadań. W swojej twórczości chętnie odwołuje się do historii i folkloru Galicji Wschodniej wplatając w nie wątki fantastyczne — m.in. Uriźka hotyka (Урізька готика), (Слуга з Добромиля); porusza problemy ekologiczne, a także okrucieństwa i ludzkiej bezbronnościWywiad Ludzie przychodzą i odchodzą, a czary pozostają. Część z jej twórczości skierowana jest do dzieci i młodzieży — (Втеча звірів або Новий Бестіарій), Korolistwo (Королівство), czy U Kożnoho je babusia (У кожного є бабуся).
W 2010 roku przyznana jej została Nagroda im. Tarasa Szewczenki za książkę . Dwukrotnie nagradzana przez w kategorii "Książka w języku ukraińskim" — w 2008 roku za Knyhonoszi z Korolistwa (Книгоноші з Королівства) oraz w 2011 roku za Zaczarowani muzykanty (Зачаровані музиканти).
Swoje eseje publikuje na serwisie internetowym zaxid.net.
Twórczość Hałyny Pahutiak przekładana była m.in. na język angielski, rosyjski, czeski i niemiecki. Dotychczas nie była przekładana na język polski.
Skandal z egzaminem maturalnym w 2015 roku W 2015 roku fragment utworu Hałyny Pahutaik został wykorzystany bez uzgodnienia z autorką w arkuszu egzaminacyjnym na ukraińskiej maturze (ZNO) z języka ukraińskiego. Pięć zadań wymagało analizy filozoficznego tekstu "Mały szlak — nie dla ludzi..." i wskazania, co autorka miała na myśli. W otwartym liście Hałyna Pahutiak nazwała te zadania "absurdem i znęcaniem się nad autorskim tekstem"Скандал на цьогорічному ЗНО. Письменниця, чий твір використали у тестах, обурена питаннями до нього // Українська правда. Життя [Ukrainska Prawda. Życie], 27.04.2015.. Po licznych protestach maturzystów w całej Ukrainie komisja egzaminacyjna postanowiła przyznać za sporne pytania jednakową liczbę punktów wszystkim zdającym.
Nagrody RokNagrodaKategoriaKsiążkaRezultat2008Międzynarodowy konwent fantastyki "Portal"Książka ukraińskojęzycznaKnyhonoszi z korolistwa (Книгоноші з Королівства)Wygrana2008Ukrainsko-austriacka literacka nagroda Українсько-австралійська літературна премія "Aster" (Айстра)(brak)Zachid soncia w Urożi (Захід сонця в Урожі)Wygrana2009Książka roku BBCKsiążka dla dorosłychUriźka hotyka (Урізька готика)Nominacja2010Narodowa Nagroda im. Tarasa SzewczenkiLiteraturaSłuha z Dobromylia (Слуга з Добромиля)Wygrana2011Międzynarodowy konwent fantastyki "Portal"Książka ukraińskojęzycznaZaczarowani Muzykanty (Зачаровані музиканти)Wygrana2015Literacka nagroda Wałerego Szewczuka(brak)Mahnat (Магнат)Wygrana
Bibliografia Dity (Діти), Kijów 1982. Hospodar (Господар), Kijów 1986. Potrapyty w sad (Потрапити в сад), Kijów 1989. Hirczyczne zerno (Гірчичне зерно), Kijów 1990. Zapysky Biloho Ptaszka (Записки Білого Пташка) Kijów 1999. Zachid soncia w Urożi (Захід сонця в Урожі), Lwów 2003. Pysar schidnych worit Prytułku (Писар Східних Воріт Притулку), Lwów 2003, Korolistwo (Королівство), Tarnopol 2005. (Втеча звірів), Kijów 2006, wyd. . Słuha z Dobromylia (), Kijów 2006. Knyhonoszi z Korolistwa (Книгоноші з Королівства), Tarnopol 2007. Mij Blyźkyj i Dalekyj Schid (Мій Близький і Далекий Схід), Lwów 2009. Uriźka hotyka (Урізька готика), Kijów 2010. Zaczarowani muzykanty (Зачаровані музиканти), Kijów 2010. Sny Juliji i Hermana (), Kijów 2011. Uriż ta joho duchy (Уріж та його духи), Lwów 2012. Kożen deń inszyj (Кожен день інший), 2013. Sentymentani Mandriwky Hałyczynoju (Сентиментальні мандрівки Галичиною), Lwów 2014. Mahnat (Магнат), 2014. Nowyj rik u Stambuli (Новий рік у Стамбулі), Lwów 2015. U kożnoho je babusia (У кожного є бабуся), 2015. Hirki zemli (Гіркі землі), 2016. Kronika znykłoho mista Хроніка зниклого міста (Lwów 2019). Rozmowy pro żyttja i mystectwo (Розмови про життя і мистецтво), współautor: Ołeksandr Kłymenko, 2019 Knyha pro Załokoć (Книга про Залокоть), 2020. Putiwnyk rozhublenych (Путівник розгублених), 2020.
Przypisy
Linki zewnętrzne Osobista strona Hałyny Pahutiak (wersja polska) Ludzie przychodzą i odchodzą, a czary pozostają — wywiad w magazynie literackim "Radar". Wywiad dla magazynu Sumno (w języku ukraińskim) Wywiad dla serwisu Litakcent (w języku ukraińskim)
Kategoria:Laureaci Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki Kategoria:Pisarze związani ze Lwowem Kategoria:Ukraińscy autorzy fantastyki naukowej Kategoria:Ukraińscy prozaicy XX wieku Kategoria:Ukraińscy prozaicy XXI wieku Kategoria:Ukraińscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1958