Jan Paszkiewicz (ur. 21 października 1950 w Sanoku, zm. 9 marca 2011 w Krakowie) – polski hokeista. Wychowanek i wieloletni zawodnik Stali Sanok. Najskuteczniejszy strzelec w historii sanockiego klubu hokeja na lodzie.

Życiorys Jan Paszkiewicz urodził się 21 października 1950 w Sanoku. Został absolwentem Technikum Ekonomicznego w Sanoku w 1970. Grę w hokeja rozpoczynał amatorsko w rodzinnym mieście, w prowizorycznie wykonanym sprzęcie i miejscu służącym za lodowisko. Podczas nauki w szkole średniej jako zawodnik Szkolnego Koła Sportowego zdobył w Sanoku wraz z zespołem piłkarskim Puchar ZKS „Stal”, będąc jego czołowym graczem oraz analogiczne trofeum w hokeju na lodzie, a podczas turnieju został wybrany najlepszym zawodnikiem rozgrywek. W trzeciej klasie technikum jego talent został dostrzeżony przez miejscowych trenerów hokejowych Mieczysława Chmurę i Edwarda Pilszaka, od tego czasu rozpoczął treningi w prowadzonej przez nich drużynie. Przez całą sportową karierę zawodniczą był związany z sekcją hokejową klubu ZKS Stal Sanok.

Liga okręgowa do 1971 Był zawodnikiem Stali od końca lat 60. W styczniu 1969 w wieku 18 lat zdobył pierwszego gola ligowego w rozgrywkach ligi okręgu rzeszowskiego sezonu 1968/1969 podczas spotkania wyjazdowego Stali z Czuwajem Przemyśl rozegranym w Przemyślu. Grał nadal w kolejnym sezonie 1969/1970, w którym Stalowcy byli już bezkonkurencyjni dla rywali okręgu rzeszowskiego, po czym bez powodzenia rywalizowali o awans do edycji II ligi 1970/1971••8 marca 1970: gol w meczu z Elektro Łaziska Górne w Sanoku, wynik 7:7, zob. . W sezonie 1970/1971 wraz z drużyną uczestniczył w sezonie ligi okręgowej krakowskiej, na początku stycznia 1971 przyczynił się do dwukrotnego remisu na własnym lodzie z rezerwami Podhala Nowy Targ (padł wyniki 8:8 i 4:4, strzelił 3 gole w pierwszym meczu i jednego w drugim spotkaniu), zdobył także cztery gole w wyjazdowym dwumeczu z LZS Czarny Dunajec9-10 stycznia 1971 w Nowym Targu: jedno trafienie w pierwszym spotkaniu wygranym 4:10 i trzy bramki w drugim pojedynku wygranym 0:17, zob. . Wraz ze Stalą zajął drugie miejsce w sezonie. W marcu 1971 uczestniczył w meczach eliminacyjnych o awans do II ligi 1971/1972, zdobywając gola w meczu z Podhalem II w Sanoku (11:3)3 marca 1971, zob. , następnie w rewanżu przeciw tej drużynie strzelił pięć bramek (wygrana Stali 4:11)•, zaś w decydującym meczu 21 marca 1971 wraz ze Stalą pokonał Elektro Łaziska Górne 10:6, mimo że po dwóch tercjach sanoczanie przegrywali 2:6 (zdobył w tym spotkaniu gola), tym samym uzyskując historyczny awans do II ligi•.

II liga 1971–1976 thumb|240px|Jan Paszkiewicz podczas finału IV plebiscytu „Złota Dziesiątka Sportowców ZKS Stal” za rok 1975 (Torsan, 15 lutego 1976) W inauguracyjnym sezonie II ligi 1971/1972 zapisał na swoim koncie doniosłe trafienia w trzecim dwumeczu przeciwko Cracovii (29 i 30 października 1971 – piąty i szósty mecz sezonu): w pierwszym z tychże spotkań strzelił swojego pierwszego gola w Sanoku w II lidze (wynik 1:11), a w drugim spotkaniu w 28. minucie zdobył zwycięską bramkę w historycznie pierwszym zwycięstwie Stali w ramach drugoligowych rozgrywek (wynik 4:3). W kolejnych meczach wykazywał się skutecznością, zdobywając m.in. 29 stycznia 1972 trzy gole wygranym 4:1 meczu domowym z Włókniarzem Zgierz•14 listopada 1971: dwa gole w meczu z Odrą Opole 8:4, zob. •4 grudnia 1971: gol w meczu z Borutą Zgierz 3:2, zob. •15 stycznia 1972: gol w meczu ze Stoczniowcem Gdańsk 6:3, zob. •16 stycznia 1972: dwa gole w meczu ze Stoczniowcem Gdańsk 12:3, zob. •29 stycznia 1972: trzy gole w meczu z Włókniarzem Zgierz 4:1, zob. •29 stycznia 1972: gol w meczu z Włókniarzem Zgierz 4:1, zob. •12 lutego 1972: gol w meczu wyjazdowym z Odrą Opole, przegranym 9:2, zob. . Łącznie w sezonie 1971/1972 był najskuteczniejszym strzelcem zespołu zdobywając 20 goli i został wybrany do najlepszej „szóstki” zawodników Stali. W debiutanckim sezonie drugoligowym wraz ze Stalą zajął czwarte miejsce w rozgrywkach.

Przed nowym sezonem II ligi 1972/1973 posada szkoleniowca drużyny Stali została objęta przez czechosłowackiego trenera Josefa Štocka. Na inaugurację rozgrywek w dniu 14 października 1972 Jan Paszkiewicz strzelił pierwszego gola ligowego w edycji II ligi w meczu z Polonią Bytom (3:3). Później zdobywał kolejne gole15 października 1972: gol w meczu z Polonią Bytom 12:3, zob. •21 października 1972: dwa gole w meczu z Włókniarzem Zgierz 8:5, zob. •22 października 1972: gol w meczu z Włókniarzem Zgierz 8:3, zob. •4 i 5 listopada 1972: po golu w wyjazdowych meczach z Odrą Opole wygranych 4:2 i 7:4, zob. •25 i 27 listopada 1972: po golu w wyjazdowych meczach ze Zjednoczonymi Września wygranych 5:3 i 6:3, zob. •27 stycznia 1973: gol w wyjazdowych meczu z Unią Oświęcim przegranym 2:10, zob. •18 lutego 1973: gol w meczu ze Zjednoczonymi Września 7:1, zob. •3 marca 1973: dwa gole w meczu ze Stoczniowcem Gdańsk wygranym 5:2, zob. , a finalnie wraz ze Stalą zajął piąte miejsce w rozgrywkach.

W sezonie II ligi 1973/1974 grając w Stali nadal pod wodzą trenera Josefa Štocka, niezmiennie wykazywał imponującą celność strzelca, w niektórych meczach trafiając do bramki rywali trzy- i czterokrotnie14 października 1973: dwa gole w wyjazdowym meczu z Polonią Bytom 3:4, zob. •21 października 1973: gol w meczu z Odrą Opole 6:2, zob. •27 i 28 października 1973: gole w wyjazdowych meczach z GKS Jastrzębie – dwa gole w pierwszym przegranym 2:4 oraz trzy gole w drugim wygranym 6:2, zob. •10 i 11 listopada 1973: gole w domowych meczach z Chemikiem Kędzierzyn – trzy gole w pierwszym 6:1 oraz gol w drugim spotkaniu 9:0, zob. •17 i 18 listopada 1973: po cztery gole w wyjazdowych meczach z Elektro Łaziska wygranych 11:6 i 12:3, zob. •24 listopada 1973: gol w wyjazdowym meczu z Cracovią przegranym 4:8, zob. •1 grudnia 1973: gol w meczu z liderem, Unią Oświęcim, zakończonym remisem 2:2, zob. •12 stycznia 1974: gol w wyjazdowym meczu z Odrą Opole przegranym 3:4, zob. •19 stycznia 1974: dwa gole w meczu z GKS Jastrzębie wygranym 5:1, zob. •26 i 27 stycznia 1974: gole w wygranych meczach wyjazdowych z Chemikiem Kędzierzyn – dwa w pierwszym (7:3) i jeden gol w drugim (8:2), zob. •17 lutego 1974: gol w meczu z Cracovią wygranym 5:2, zob. , na mecie rozgrywek był ponownie najlepszym strzelcem Stali (31 bramek), zaś z drużyną zajął piąte miejsce w grupie Południowej II ligi. W posezonowej ocenie był chwalony za grę w I ataku wraz z Tadeuszem Garbem i W. Mrugałą. Drużyna Stali zajęła drugie miejsce w Grupie Południoewj II ligi. Po zakończeniu sezonu J. Paszkiewicz zagrał w wyjazdowym meczu w ramach Pucharu PZHL, w którym Stal uległa KTH Krynica 5:7, a on sam zdobył dwa gole.

Przed nową edycją II ligi szkoleniowcem Stali został Tadeusz Bujar. We wrześniu 1974 J. Paszkiewicz wraz ze Stalą zajął drugie miejsce w turnieju o mistrzostwo Polskiej Federacji Sportowej „Stal” w Gdańsku, ulegając gospodarzom (przeciwnikami byli Zjednoczeni Września, Dolmel Wrocław i Stoczniowiec Gdańsk)•. W pierwszym dwumeczu inauguracyjnego sezonu II ligi 1974/1975 w dniach 5 i 6 października 1974 na wyjeździe z Chemikiem Kędzierzyn zdobył 4 gole (jedno trafienie w pierwszym spotkaniu 0:2 oraz trzy trafienia w drugim pojedynku 3:9), zostając pierwszym liderem w klubowej klasyfikacji punktowej (przed tą edycją ligową rozpoczęto prowadzenie klasyfikacji o Puchar Redakcji „Gazety Sanockiej – Autosan” dla najlepszego strzelca drużyny hokejowej, w praktyce oznaczającej punktację kanadyjską, obejmującą punkty za gole i asysty•. W sezonie był wystawiany przez trenera Bujara w II ataku wraz z T. Garbem i Wojciechem Mrugałą . W rozgrywkach nadal z regularnością zdobywał gole i w sezonie zasadniczym zajął wraz ze Stalą trzecie miejsce w Grupie Południe12 października 1974: trzy gole w meczu domowym z KTH Krynica wygranym 6:5, zob. •27 października 1974: dwa gole w meczu domowym z Zagłębiem II Sosnowiec (7:2), zob. •9 listopada 1974: zwycięski gol w meczu z Odrą Opole w Sanoku (4:3), zob. •23 i 24 listopada 1974: cztery gole w wyjazdowym dwumeczu z GKS Jastrzębie, gol w pierwszym spotkaniu (3:5) i trzy gole w drugim wygranym 6:2, zob. •4 stycznia 1975: gol w meczu Stali w Sanoku przeciw Polonii Bytom, przegranym 3:4, zob. •25 stycznia 1975: gol w wygranym 4:1 meczu wyjazdowym przeciw Odrze Opole, zob. •18 i 19 stycznia 1975: trzy gole w dwumeczu u siebie z liderem tabeli, Cracovią, jedna bramka w pierwszym spotkaniu przegranym 3:10 i dwa trafienia w drugim pojedynku wygranym 7:1, zob. •2 lutego 1975: gol w ostatnim meczu sezonu, u siebie z GKS Jastrzębie, przegranym 2:3, zob. , po czym walczył wraz z drużyną w pierwszym w historii klubu turnieju finałowym II ligi o awans do I ligi, także strzelając bramki w tych meczach, w tym trzy gole w ostatnim dwumeczu przeciw KTH Krynica, które wygrało rywalizację8 i 9 lutego 1975: po jednym golu w meczach wyjazdowych z Cracovią przegranych 3:7 i 4:5, zob. •16 lutego 1975: pięć goli w wyjazdowym meczu z Polonią Bytom, wygranym 5:8, zob. •22 lutego 1975: gol w przegranym meczu z KTH u siebie 6:8, zob. •2 marca 1975: gol w przegranym meczu z Cracovią u siebie 4:10, zob. •8 i 9 marca 1975: po jednym golu w meczach domowych z Polonią Bytom (3:4 i 4:3), zob. •15 i 16 marca 1975: bramki w ostatnim dwumeczu sezonu przeciwko już zwycięskiemu triumfatorowi II ligi KTH Krynica; dwa gole w pierwszym spotkaniu (6:6) i jedno trafienie w drugim (6:3), zaś łącznie w obu meczach zdobył pięć punktów w klasyfikacji kanadyjskiej, zob. . W klasyfikacji o Puchar Redakcji „GZ–A”, po początkowym przodownictwie, później był drugi, przez prawie cały sezon ustępował liderowi Franciszkowi Pajerskiemu; po czterech meczach mając 7 goli, po 12 mając 14 pkt. za 11 goli i 3 asysty, po 14 miał 18 pkt. za 15 goli i 3 asysty, po 20 mając 22 pkt. za 16 goli i 6 asyst, po 24 mając 25 pkt. za 18 goli i 7 asyst, po 26 i zakończeniu sezonu zasadniczego mając 25 pkt. za 18 goli i 7 asyst•W sezonie zasadniczym drużyny miały rozegrać po 28 spotkań w 14 dwumeczach. Stal rozegrała 26 spotkań, jako że nie zagrała rewanżowego dwumeczu z Zagłębiem II Sosnowiec, który nie dokończył sezonu, zaś w związku z tym jego mecze z pozostałymi drużynami zostały anulowanego, wskutek czego formalnie w tabeli uwzględniono uczestnikom 24 rozegrane mecze., po 30, tj. po czterech meczach rundy finałowej 38 pkt. za 27 goli i 11 asyst, po 34, tj. ośmiu meczach rundy finałowej 42 pkt. za 29 goli i 13 asyst, natomiast w dwóch ostatnich meczach rywalizacji wyjazdowego dwumeczu 15 i 16 marca 1975 z KTH w Krynicy zdobył 5 pkt. i tym samym wyprzedził Pajerskiego, zwyciężając w klubowej klasyfikacji (49 pkt. za 34 gole i 15 asyst) i otrzymując pierwszy w historii Puchar Redakcji „Gazety Sanockiej – Autosan”. W rywalizacji finałowej w Grupie Południe zajął wraz ze Stalą trzecie miejsce. Po zakończeniu sezonu uczestniczył w cyklicznym sanockim turnieju o Puchar „Autosanu”, w trakcie którego strzelił 5 goli w wygranym 7:1 meczu z GKS Katowice (aktualny brązowy medalista mistrzostw Polski 1974/1975, wprawdzie grający w Sanoku bez siedmiu kadrowiczów reprezentacji Polski, jednak wzmocniony ówczesnymi zawodnikami klubowego mistrza Polski juniorów), a w pozostałych dwóch spotkaniach zdobył jeszcze jedną bramkę (ponadto nie wykorzystał rzutu karnego), po czym z sześcioma trafieniami został najskuteczniejszym strzelcem turnieju oraz wybranym najlepszym napastnikiem tej rywalizacji (Stal zajęła w niej drugie miejsce)W turnieju padły wyniki: Stal – GKS Katowice 7:1, Naprzód – ZPA Preszów 2:3, Naprzód – GKS 2:5, ZPA – Stal 2:2, GKS – ZPA 6:3, Naprzód – Stal 6:0, Zob. . W marcu 1975 wraz z przedstawicielami klubu (trener T. Bujar i kierownik sekcji Henryk Gralka) udzielił wywiadu „Gazecie Sanockiej – Autosan”, w którym ocenił swój sezon za udany oraz wyraził satysfakcję z tytułu zdobytych indywidualnych osiągnięć w klasyfikacji punktowej, jak również uzyskanych wyróżnień, a ponadto okazał zadowolenie z gry pod koniec rozgrywek w tercecie z T. Garbem i Kazimierzem Iskrzyckim.