Po zakończeniu sezonu uczestniczył w cyklicznym sanockim turnieju o Puchar „Autosanu”, w trakcie którego strzelił 5 goli w wygranym 7:1 meczu z GKS Katowice (aktualny brązowy medalista mistrzostw Polski 1974/1975, wprawdzie grający w Sanoku bez siedmiu kadrowiczów reprezentacji Polski, jednak wzmocniony ówczesnymi zawodnikami klubowego mistrza Polski juniorów), a w pozostałych dwóch spotkaniach zdobył jeszcze jedną bramkę (ponadto nie wykorzystał rzutu karnego), po czym z sześcioma trafieniami został najskuteczniejszym strzelcem turnieju oraz wybranym najlepszym napastnikiem tej rywalizacji (Stal zajęła w niej drugie miejsce)W turnieju padły wyniki: Stal – GKS Katowice 7:1, Naprzód – ZPA Preszów 2:3, Naprzód – GKS 2:5, ZPA – Stal 2:2, GKS – ZPA 6:3, Naprzód – Stal 6:0, Zob. . W marcu 1975 wraz z przedstawicielami klubu (trener T. Bujar i kierownik sekcji Henryk Gralka) udzielił wywiadu „Gazecie Sanockiej – Autosan”, w którym ocenił swój sezon za udany oraz wyraził satysfakcję z tytułu zdobytych indywidualnych osiągnięć w klasyfikacji punktowej, jak również uzyskanych wyróżnień, a ponadto okazał zadowolenie z gry pod koniec rozgrywek w tercecie z T. Garbem i Kazimierzem Iskrzyckim.