Henryk Jędrusik (ur. 4 lutego 1895 w Maczkach, zm. 23 grudnia 1972 w Warszawie) – polski filozof, nauczyciel, działacz społeczny i polityk, senator RP V kadencji (1938–1939).
Życiorys Henryk Jędrusik urodził się 4 lutego 1895 roku w Maczkach, obecnie dzielnicy Sosnowca. Był synem Andrzeja i Józefy z domu Wojciechowskiej. Edukację średnią odebrał w prywatnej szkole w Warszawie, maturę zdał w roku 1913. Następnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego (1913–1915). Po wybuchu I wojny światowej (1914) zgłosił się do Legionów Polskich, ale z powodu stanu zdrowia nie został przyjęty. Do 1916 roku był zatrudniony w szpitalu przykopalnianym, a następnie do 1918 roku w różnych placówkach oświatowych w Zagłębiu Dąbrowskim i Miechowie.
W listopadzie 1918 roku został delegatem Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Zagłębiu Dąbrowskim. Był aktywny politycznie, m.in. należał do zarządu powiatowego PSL „Wyzwolenie”, w 1919 roku był także w składzie Rady Naczelnej tej partii. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracował w kieleckim oddziale wojewódzkim Biura Propagandy Wewnętrznej Prezydium Rady Ministrów.
Po zakończeniu wojny podjął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym (1921–1925) i Pedagogicznym (1937–1939) Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Działał w tym czasie społecznie, m.in. jako sekretarz generalny Towarzystwa Przyjaciół Wolnej Wszechnicy Polskiej, przewodniczący Sądu Młodzieży Akademickiej i skarbnik Komitetu Akademickiego. Jeszcze w czasie studiów podjął pracę w charakterze nauczyciela w Warszawie, pracował na tym stanowisku w latach 1923–1924.
Po studiach przeniósł się do podczęstochowskiego Gnaszyna, gdzie kierował Wyższymi Kursami Nauczycielskimi i Izbą Doświadczalną, a w 1927 roku został także kierownikiem miejscowej szkoły powszechnej, w której realizował innowacyjny program nauczania w systemie daltońskim. W tym okresie udzielał się również społecznie, m.in. należał do powiatowej Rady Szkolnej, kierował lokalnymi strukturami PCK i ZNP w Częstochowie oraz organizował sieć teatrów dziecięcych, bibliotek i ogrodów jordanowskich.
Jędrusik udzielał się politycznie w Obozie Zjednoczenia Narodowego. W latach 1938–1939 sprawował mandat senatora z województwa kieleckiego, pracował w komisji budżetowej i komisji oświaty. Podczas II wojny światowej w podczęstochowskich Bartkowicach prowadził tajne komplety. Po wojnie ponownie studiował, kształcił się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego (1945–1948). Wraz z zakończeniem wojny powrócił na stanowisko kierownika szkoły podstawowej w Gnaszynie i był nim do 1949 roku. Następnie do 1960 roku pracował jako nauczyciel biologii w Łodzi.
Życie prywatne Henryk Jędrusik był dwukrotnie żonatyPamiętnik z okresu II wojny światowej pisany w Częstochowie przez Franciszka Czekajewskiego : od dnia 1 września 1939 r. do dnia 8 września 1945 r. / [wstęp Jana Czekajewskiego ; red. i oprac. Grażyna Fijor]. - Warszawa : Wydawnictwo "Kobieta", 2006, s. 160. Jego pierwszą żoną była Zofia z domu Kuklińska, z którą miał córkę Kalinę. Po ślubie przysposobił wychowywaną przez Kuklińską córkę jej zmarłej siostry, Zofię.
Ze związku z drugą żoną, Anną z domu Czekajewską (1921–1985) urodził się w 1958 syn Maciej.
Jędrusik zmarł 23 grudnia 1972 roku w Warszawie na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C21-2-6)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Polscy nauczyciele biologii Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Działacze społeczni i kulturalni związani z Częstochową Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie związani z Wolną Wszechnicą Polską Kategoria:Politycy związani z Częstochową Kategoria:Nauczyciele związani z Łodzią Kategoria:Politycy PSL „Wyzwolenie” Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Senatorowie V kadencji (1938–1939) Kategoria:Senatorowie II Rzeczypospolitej (województwo kieleckie) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie