Karol Wiktor Zawodziński ps. Karol de Johne, Jachtsmen (ur. 1 czerwca 1890 w Warszawie, zm. 14 grudnia 1949 w Toruniu) – polski krytyk literacki, teoretyk i historyk sztuki.
Życiorys Był synem Kazimierza Zawodzińskiego i Stefanii z Junosza-Piotrowskich. Po ukończeniu w 1908 warszawskiego gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego studiował filologię rzymską na Uniwersytecie w Petersburgu, naukę ukończył w 1913. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, po aresztowaniu był internowany w obozie w Szczypiornie.
Od 1918 do 1932 był rotmistrzem Wojska Polskiego, równolegle od 1921 był wziętym krytykiem literackim, który swoje felietony ogłaszał drukiem w „Przeglądzie Warszawskim” używając pseudonimu Karol de Johne. Na łamach tego czasopisma publikował również wiersze, które ukazały się również w zbiorze „Descour”. Współpracował również ze „Słowem Wileńskim”, „Narodem”, „Banderą Polską”, „Głosem Robotniczym”, „Wiadomościami Literackimi” i „Przeglądem Współczesnym”. Od 1933 przez rok wykładał literaturę słowiańską na Uniwersytecie w Brukseli.
W 1946 został wykładowcą historii literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, publikował w Arkonie. Ponadto Karol Wiktor Zawodziński zajmował się wersologią, dzieło pt. Zarys wersyfikacji polskiej ukazało się w dwóch tomach (pierwszy w 1936, drugi w 1952). Poruszał również tematykę żeglarstwa i marynistyki używając pseudonimu „Jachtsmen”.
Zmarł w Toruniu i tam został pochowany. Pochówek symboliczny znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 64-3-23).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938) „za wybitną twórczość literacką”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Twórczość Teodor Tiutczew (1926); Maria Dąbrowska. Historyczno-literackie znaczenie jej twórczości (1933) Zarys wersyfikacji polskiej tom I (1936) Blaski i nędze realizmu powieściowego w latach ostatnich (1937) Liryka polska w dobie jej kryzysu (1939) Stulecie trójcy powieściopisarzy (1947)
Opublikowane po śmierci Karola Wiktora Zawodzińskiego Studia z wersyfikacji polskiej tom II (1954) Opowieści o powieści (1963) Wśród poetów (1964)
Przypisy
Bibliografia
J.Z. Białek: Poglądy krytycznoliterackie Karola Wiktora Zawodzińskiego, Wrocław 1969.
Linki zewnętrzne Eduteka, Karol Wiktor Zawodziński Prace Karola Wiktora Zawodzińskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Legioniści internowani po kryzysie przysięgowym w Szczypiornie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Pisarze maryniści Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie