thumb|Witraże w katedrze w Visby thumb|Witraż z Janem Sebastianem Bachem w kościele św. Tomasza w Lipsku thumb|Witraż ołtarzowy: Ukrzyżowanie i Zmartwychwstanie Chrystusa w kościele Mariackim w Legnicy thumb|Okna w prezbiterium w Spirze Karl de Bouché, także Carl de Bouché (ur. 16 lipca 1845 w Monachium, zm. 2 marca 1920 tamże) – twórca witraży w stylu historyzmu.
Życiorys Od 1864 do 1867 Bouché studiował malarstwo w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie poświęcił się malarstwu pejzażowemu i rodzajowemu. Oprócz tego zajmował się również malowaniem na szkle. Od 1868 do 1873 roku uczył się i pracował w zakładzie Wladimira von Swertschkoffa, produkującym witraże w Oberschleißheim. 10 maja 1873 założył w Monachium własny zakład produkujący witraże, który odniósł sukces. W 1887 roku mógł zbudować dom i studio w Schwabing przy ulicy Ainmillerstrasse nr 8 (zburzony w 1944 roku). Później kupił jeszcze domy przy ulicy Ainmillerstraße 7, 11 i 29. Od 1889 roku nosił nazwę królewskiego dworskiego witrażysty; od 1901 roku także jako nadworny witrażysta Jego Cesarskiej Mości Cesarza Niemiec i króla Prus. W listopadzie 1906 roku jego studio odwiedził cesarz Wilhelm II.
W 1917 roku firmę przejął syn i jego uczeń Carl de Bouché (ur. 10 maja 1869 roku), która później znajdowała się przy pałacu Nymphenburg.
Twórczość Bouché dostarczał przede wszystkim witraże do budowli kościelnych, z których jednak wiele uległo zniszczeniu. Wśród nich były: katedra w Visby, katedra w Augsburgu, katedra św. Dionizego Areopagity w Atenach, witraż przedstawiający Jana Sebastiana Bacha w kościele św. Tomasza w Lipsku (1895), kościół św. Mikołaja w Lipsku, okna w prezbiterium w Gedächtniskirche der Protestation w Spirze (na zlecenie cesarza Wilhelma II), witraże cesarskie w katedrze św. Wojciecha i Najświętszej Marii Panny w Królewcu, kościele Mariackim w Legnicy, Lüneburgu, Wiesbaden i w kościele Mariackim w Lubece (1913, zniszczony w 1942), St. Georgs-Kirche w Dinkelsbühl, Dominikanerkirche St. Blasius w Ratyzbonie, kościół św. Anny w Lehel, kościół St. Benno w Monachium.
Od rządu Bawarii otrzymał zlecenie renowacji starych witraży w katedrze w Ratyzbonie i w Münnerstadt.
Wykonał również liczne witraże w wielu budynkach świeckich, przede wszystkim w Monachium (między innymi w Nowym Ratuszu, jak również w Bayerisches Armeemuseum (Bawarskie Muzeum Armii) i na dworcu głównym). W czasie II wojny światowej uległy zniszczeniu jego witraże na lipskim uniwersytecie (biblioteka uniwersytecka, Augusteum).
Bibliografia
Gerhard J. Bellinger/Brigitte Regler-Bellinger: Schwabings Ainmillerstrasse und ihre bedeutendsten Anwohner. Ein repräsentatives Beispiel der Münchner Stadtgeschichte von 1888 bis heute. Books on Demand, Norderstedt 2003, , S. 158–161 Michaela Marek und Thomas Topfstedt (Hrsg.), Geschichte der Universität Leipzig 1409-2009. Bd. 5: Geschichte der Leipziger Universitätsbauten im urbanen Kontext, unter Mitwirkung von Uwe John (Geschichte der Universität Leipzig 1409-2009, Bd. 5), Leipzig: Leipziger Universitätsverlag, 2009, 194, 277, 616, Betina Kaun, Arwed Rossbach 1844-1902. Ein Architekt im Geiste Sempers. Das Gesamtwerk, Wettin-Löbejün OT Dößel (Saalekreis): Verlag Janos Stekovics, 2011,
Kategoria:Niemieccy witrażyści Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1920