od 1901 roku także jako nadworny witrażysta Jego Cesarskiej Mości Cesarza Niemiec i króla Prus. W listopadzie 1906 roku jego studio odwiedził cesarz Wilhelm II.
W 1917 roku firmę przejął syn i jego uczeń Carl de Bouché (ur. 10 maja 1869 roku), która później znajdowała się przy pałacu Nymphenburg.
Twórczość Bouché dostarczał przede wszystkim witraże do budowli kościelnych, z których jednak wiele uległo zniszczeniu. Wśród nich były: katedra w Visby, katedra w Augsburgu, katedra św. Dionizego Areopagity w Atenach, witraż przedstawiający Jana Sebastiana Bacha w kościele św. Tomasza w Lipsku (1895), kościół św. Mikołaja w Lipsku, okna w prezbiterium w Gedächtniskirche der Protestation w Spirze (na zlecenie cesarza Wilhelma II), witraże cesarskie w katedrze św. Wojciecha i Najświętszej Marii Panny w Królewcu, kościele Mariackim w Legnicy, Lüneburgu, Wiesbaden i w kościele Mariackim w Lubece (1913, zniszczony w 1942), St. Georgs-Kirche w Dinkelsbühl, Dominikanerkirche St. Blasius w Ratyzbonie, kościół św. Anny w Lehel, kościół St.