Jonkheer Willem Jan Mari van Eysinga (ur. 31 stycznia 1878 w Noordwijkerhout, zm. 24 stycznia 1961 w Lejdzie) – holenderski prawnik, sędzia Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej.
Życiorys Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie w Lejdzie, gdzie w 1900 obronił doktorat z prawa, a w 1906 z nauk politycznych.
Od 1902 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był uczestnikiem konferencji pokojowej w 1907, na której przyjęto konwencje haskie. W 1908 został profesorem prawa publicznego na Uniwersytecie w Groningen, a w 1912 objął katedrę prawa międzynarodowego na Uniwersytecie w Lejdzie. Od 1919 kontynuował również działalność dyplomatyczną. Był członkiem delegacji holenderskiej na sesje Zgromadzenia Ligi Narodów oraz przedstawicielem w Centralnej Komisji Żeglugi na Renie.
W 1931 został wybrany na sędziego Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej. Pełnił tę funkcję aż do formalnego rozwiązania STSM w 1946.
Od 1926 był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Nauk.
Wybrane publikacje La guerre chimique et le mouvement pour sa répression; seria: Recueil des Cours de l'Academie de la Haye tom 16, Haga 1927 La Commission centrale pour la navigation du Rhin: Historique, Lejda 1935 Huigh de Groot. Een schets, Haarlem 1945 Geschiedenis van de Nederlandsche wetenschap van het volkenrecht, Amsterdam 1950
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Lejdzie Kategoria:Członkowie Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Holenderscy specjaliści prawa międzynarodowego Kategoria:Sędziowie Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Groningen Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lejdzie Kategoria:Zmarli w 1961