mały|Grób Feliksa Rudomskiego na cmentarzu Powązkowskim Feliks Rudomski, ps. „Rud” (ur. 17 maja 1912 w Płocku, zm. 10 lipca 2000 w Warszawie) – polski śpiewak operowy (bas) i pedagog.
Życiorys Urodził się 17 maja 1912 w Płocku jako syn Leona - odznaczenie osób, które przeżyły 50 lat w jednym związku małżeńskim..
Kariera po II wojnie światowej 19 listopada 1944 i 26 listopada 1944 wystąpił obok innych wykonawców jako wokalista w dwóch konspiracyjnych porankach muzycznych, zorganizowanych w mieszkaniu Tadeusza Paciorkiewicza w Ursusie-Czechowicach, gm. Skorosze. Wykonał on wówczas pieśń Paciorkiewicza na baryton z fortepianem pt. Ostatnia wieczerza z akompaniamentem kompozytora.
W roku 1945 prowadził klasę śpiewu solowego i uczył zasad muzyki w Ludowym Instytucie Muzyki w Płocku, który założyli wraz z Tadeuszem Paciorkiewiczem w marcu 1945.
W latach 1948–1962 był solistą w Państwowej Operze w WarszawieBaza e-teatr, potem w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, natomiast od 1959 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.
Od roku 1962 pracował jako pedagog i wokalista w Teatrze Wielkim, w latach 1962–1982 starszy wykładowca w Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W latach 1973–1977 prowadził klasę śpiewu solowego w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Józefa Elsnera w Warszawie.
19 stycznia 1955 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki wskazany jako Rud-Rudomski Feliks.. 15 lipca 1997 na wniosek Wojewody Warszawskiego został odznaczony (wraz z żoną Wandą) Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.
Był mężem Wandy z Sadkowskich (1918–1999).
Zmarł w Warszawie, spoczął obok żony na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 12-1-17).
Główne role operowe Źródło: portal e-teatr.pl
Wszystkie role w Operze Warszawskiej:
Wesele Figara Mozarta (1949) – Antonio Straszny Dwór Moniuszki (1949) – Skołuba Eugeniusz Oniegin Czajkowskiego (1950) – Zarecki Cyganeria Pucciniego (1950) – Alcindor Halka Moniuszki (1953) – Dziemba Czterech gburów Wolfa-Ferrariego (1954) – Maurizio Jolanta Czajkowskiego (1955) – Bertran Dama pikowa Czajkowskiego (1955) – Narumow Lohengrin Wagnera (1956) – Rycerz brabancki Faust Gounoda (1956) – Brander Madame Butterfly Pucciniego (1957) – Wuj Bonzo Aida Verdiego (1958) – Król Borys Godunow Musorgskiego (1960) – Bojar Salome Richarda Straussa (1961) – Izraelita V
Przypisy
Linki zewnętrzne Feliks Rudomski na zdjęciach w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy śpiewacy klasyczni Kategoria:Polskie basy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Zmarli w 2000