mały|Grób Feliksa Rudomskiego na cmentarzu Powązkowskim Feliks Rudomski, ps. „Rud” (ur. 17 maja 1912 w Płocku, zm. 10 lipca 2000 w Warszawie) – polski śpiewak operowy (bas) i pedagog.
Życiorys Urodził się 17 maja 1912 w Płocku jako syn Leona - odznaczenie osób, które przeżyły 50 lat w jednym związku małżeńskim..
Kariera po II wojnie światowej 19 listopada 1944 i 26 listopada 1944 wystąpił obok innych wykonawców jako wokalista w dwóch konspiracyjnych porankach muzycznych, zorganizowanych w mieszkaniu Tadeusza Paciorkiewicza w Ursusie-Czechowicach, gm. Skorosze. Wykonał on wówczas pieśń Paciorkiewicza na baryton z fortepianem pt. Ostatnia wieczerza z akompaniamentem kompozytora.
W roku 1945 prowadził klasę śpiewu solowego i uczył zasad muzyki w Ludowym Instytucie Muzyki w Płocku, który założyli wraz z Tadeuszem Paciorkiewiczem w marcu 1945.
W latach 1948–1962 był solistą w Państwowej Operze w WarszawieBaza e-teatr, potem w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, natomiast od 1959 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.
Od roku 1962 pracował jako pedagog i wokalista w Teatrze Wielkim, w latach 1962–1982 starszy wykładowca w Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W latach 1973–1977 prowadził klasę śpiewu solowego w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im.