Jan Kancewicz, pierwotnie Horwitz (ur. 9 kwietnia 1916 w Zurychu, zm. 12 marca 2020) – polski historyk ruchu robotniczego, docent.
Życiorys Syn Kamilli Kancewicz z domu Horwitz. W 1930 przedostał się wraz z matką do ZSRR. W latach 1934–1937 studiował historię na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1938 aresztowany i skazany na 5 lat łagru. Do Polski powrócił w 1945.
Absolwent historii na Uniwersytecie Warszawskim (1949). Kandydatura nauk (doktorat) w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR w 1957 pod kierunkiem Tadeusza Daniszewskiego, habilitacja na UW 1983. Zatrudniony w Instytucie Historycznym UW jako adiunkt od 1957, docent od 1983. Emerytura 1986.
W 1949 aspirant w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR, pracownik Katedry Historii Polski w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych/Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR, adiunkt przy Katedrze Historii Polski INS przy KC PZPR od 1956. Pracował też w Zakładzie Historii Partii. Autor haseł w Polskim Słowniku Biograficznym i Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczegoSłownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1: A–D, red. nacz. Feliks Tych, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1978, s. 5.
W 1955 otrzymał Medal 10-lecia Polski Ludowej.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A26-tuje-24)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. thumb|nagrobek Jana Kancewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Wybrane publikacje SDKPiL – rewolucyjna partia polskiego proletariatu i jej walka przeciwko oportunizmowi i nacjonalizmowi PPS : (stenogram wykładu), Warszawa: „Książka i Wiedza” 1955. Powstanie Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy jako rewolucyjnej partii proletariatu polskiego Kongresówki na tle rozłamu w polskim ruchu robotniczym: utworzenie PPS, Warszawa: Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR 1959. Rozłam w polskim ruchu robotniczym na początku lat dziewięćdziesiątych XIX w., Warszawa: „Książka i Wiedza”, 1961. (wstęp i redakcja) Henryk Walecki (Maksymilian Henryk Horwitz), Wybór pism, t. 1: 1905–1918, oprac. J. Kancewicz, Janina Kasprzakowa, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1967. Polska Partia Socjalistyczna w pierwszym okresie jej rozwoju, Białystok: Dział Wydawnictw Filii UW 1982. Polska Partia Socjalistyczna w latach 1892–1896, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984. (redakcja) Oblicza Lewicy. Losy idei i ludzi, red. J. Itrich, J. Kancewicz, Irena Koberdowa, Warszawa 1992.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944–1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2007, s. 108, przyp. 80. Jan Kancewicz, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1945–1948/1949 w oczach studenta. Fragment wspomnień [w:] Tradycje i współczesność. Księga pamiątkowa Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, 1930–2005, Warszawa 2005, s. 515–534.
Linki zewnętrzne http://histmag.org/100-lat-prof-jana-kancewicza-13087 https://www.tygodnikprzeglad.pl/historii-czarno-bialej/
Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Pracownicy Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Współpracownicy Polskiego Słownika Biograficznego Kategoria:Autorzy biogramów w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego