Tasmanentulus intermedius – gatunek pierwogonka z rzędu Acerentomata i rodziny Acerentomidae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1986 roku przez Sørena Ludviga Tuxena w 9 tomie Fauna of New Zealnd. Nazwa gatunkowa nawiązuje do pozycji systematycznej tego gatunku pomiędzy gatunkami Tasamanentulus tasmanicus i T. similis.
Opis Długość wyciągniętego ciała 1100 μm (1,1 mm). Długość przedniej stopy mierzonej bez pazurka 105 μm. Głaszczki szczękowe z pęczkiem i dwoma długimi, spiczastymi sensillae na przedostatnim segmencie. Głaszczki wargowe zredukowane z 4 szczecinkami i kiełbaskokształtną sensilla. Przewód gruczołów szczękowych różnej długości i o różnym kształcie kielicha (calyx). Pseudooczka szersze niż długie. Na przednich stopach komplet sensillae, z których prawie wszystkie bardzo długie. Pierwsza para odnóży odwłokowych z pęcherzykiem końcowym i 4 szczecinkami, a druga i trzecia z 2 szczecinkami: długą przedwierzchołkową i dość długą boczno-wierzchołkową. Rowkowana przepaska zredukowana, lecz tergum z wyraźnym haczykowatym wzorem. Grzebień VIII segmentu odwłoka z 7-9 dość dużymi ząbkami. Łuska genitalna (squama genitalis) samic z krótkim ramieniem podstawowym, szerokimi i spiczasto zakończonymi acrostyli, wyposażonymi w ząbek taki jak u Amphientulus. Pomiędzy acrostyli obecna podwójna pailla.
+ Wzór chetotaksji odwłoka I II, III IV, V VI VII VIII IX X XI telson terga: sterna:
Występowanie Gatunek ten jest endemitem Nowej Zelandii.
Przypisy
Kategoria:Acerentomidae Kategoria:Pierwogonki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1986 roku