Mieczysław Marian Kuchar (ur. 11 sierpnia lub 13 października 1902 we Lwowie, zm. 13 maja 1939 w Kałuszu) – polski piłkarz, bramkarz, oficer Wojska Polskiego, działacz sportowy i urzędnik.
thumb|Bracia Władysław, Tadeusz, Mieczysław, Wacław, Zbigniew i Karol Kucharowie thumb|Nagrobek Mieczysława Kuchara Życiorys Mieczysław Marian Kuchar urodził się 11 sierpnia lub 13 października 1902 w rodzinie pochodzenia węgierskiego jako syn Ludwika (zm. 1917) i Ludwiki z domu Drzewieckiej. Ojciec był przemysłowcem i został sponsorem klubu LKS Pogoń Lwów. Braćmi Władysława Kuchara byli również wszechstronni sportowcy (związani z klubem Pogoni Lwów, w tym z sekcją piłki nożnej) i oficerowie rezerwy artylerii Wojska Polskiego: Tadeusz (1891–1966, trener i działacz sportowy, kapitan), Władysław (1895–1983, sportowiec, działacz sportowy, oficer Wojska Polskiego), Wacław (1897–1981, olimpijczyk, porucznik). Jego rodzeństwem byli również: Kazimiera (1899–1981, o mężu Chodkiewicz), Karol (1892–1960), Kinga (ur., zm. 1894), Zbigniew (1905–1945, także hokeista Pogoni).
Uczył się w Zakładzie Naukow-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie, gdzie w 1921 ukończył naukę w klasie VI.
Grał na pozycji bramkarza w pierwszej drużynie sekcji piłkarskiej Pogoni w latach 1918–1924. Zazwyczaj pełnił rolę rezerwowego. Rozegrał 17 spotkań o mistrzostwo Polski. Był w składzie Pogoni w mistrzowskich sezonach 1922 i 1923. Ponadto występował w reprezentacji miasta Lwowa. Startował też w zawodach tenisa stołowego.
U kresu I wojny światowej brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. W Wojsku Polskim został mianowanym na stopień podporucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z 1 lipca 1925. W 1934 był oficerem rezerwy 5 pułku artylerii lekkiej ze Lwowa pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kałusz Miasto.
Ze Lwowa przeniósł się do Kałusza i tam był organizatorem życia sportowego w tym mieście. Zawodowo pracował jako urzędnik miejscowego TESP (Towarzystwo Eksploatacji Soli Potasowych).
Był żonaty, miał syna (ur. ok. 1932). Zmarł po długiej chorobie (gruźlica) 13 maja 1939 w Kałuszu. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa 16 maja 1939.
Odznaczenia Medal Niepodległości (19 grudnia 1933, za pracę w dziele odzyskania niepodległości). Krzyż Obrony Lwowa Odznaka Honorowa „Orlęta”
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Gowarzewski: Kolekcja klubów. Tom 4 - Lwów i Wilno w ekstraklasie, Katowice 1997. Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Katowice 2016.
Kategoria:Chyrowiacy Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Kałuszem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Orlęta lwowskie (1918–1919) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy pochodzenia węgierskiego Kategoria:Polscy działacze sportowi Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Polscy tenisiści stołowi Kategoria:Piłkarze Pogoni Lwów Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1939