Grał na pozycji bramkarza w pierwszej drużynie sekcji piłkarskiej Pogoni w latach 1918–1924. Zazwyczaj pełnił rolę rezerwowego. Rozegrał 17 spotkań o mistrzostwo Polski. Był w składzie Pogoni w mistrzowskich sezonach 1922 i 1923. Ponadto występował w reprezentacji miasta Lwowa. Startował też w zawodach tenisa stołowego.
U kresu I wojny światowej brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. W Wojsku Polskim został mianowanym na stopień podporucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z 1 lipca 1925. W 1934 był oficerem rezerwy 5 pułku artylerii lekkiej ze Lwowa pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kałusz Miasto.
Ze Lwowa przeniósł się do Kałusza i tam był organizatorem życia sportowego w tym mieście. Zawodowo pracował jako urzędnik miejscowego TESP (Towarzystwo Eksploatacji Soli Potasowych).
Był żonaty, miał syna (ur. ok. 1932). Zmarł po długiej chorobie (gruźlica) 13 maja 1939 w Kałuszu. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa 16 maja 1939.
Odznaczenia Medal Niepodległości (19 grudnia 1933, za pracę w dziele odzyskania niepodległości). Krzyż Obrony Lwowa Odznaka Honorowa „Orlęta”
Przypisy