Michaił Anatolewicz Smirnou (, , Michaił Anatoljewicz Smirnow; ur. 10 sierpnia 1967 w Mińsku) – białoruski piłkarz rosyjskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika, trener piłkarski.
Kariera klubowa Smirnou grę w piłkę nożną rozpoczął w akademii Dinama Mińsk. W 1984 roku przeniósł się do ROSzISP Mińsk. Rok później powrócił on do Dinama Mińsk i został umieszczony w zespole rezerw, gdzie grał przez 4 sezony. W latach 1986–1988 zaliczył również 4 występy w pierwszej drużynie w rozgrywkach Pucharu Federacji ZSRR. Na początku 1989 roku został graczem Navbahoru Namangan (Wtoraja liga ZSRR), gdzie spędził jedną rundę, zaliczając 14 meczów. Latem 1989 roku został zawodnikiem Dniepra Mogilow i kontynuował grę na III poziomie rozgrywkowym.
W październiku 1991 roku – 2 miesiące po uzyskaniu przez Białoruś niepodległości – Smirnou opuścił klub i wyjechał na Węgry, gdzie negocjował kontrakt z Vasas SC. Ostatecznie powrócił jednak do Dniapra Mohylew i rozpoczął grę w nowo powstałej Pierszajej lidze. Zadebiutował w niej 18 kwietnia 1992 w meczu z Traktorem Bobrujsk, przegranym 0:1 W 54. minucie spotkania nie wykorzystał on rzutu karnego. W sezonie 1992 wywalczył z Dniaprem wicemistrzostwo kraju. Dotarł także z tym klubem do finału Puchar Białorusi 1992, przegranego 1:6 z Dynamą Mińsk, w którym zdobył bramkę z rzutu karnego.
Latem 1992 roku Smirnou przeszedł do Zawiszy Bydgoszcz. 8 sierpnia 1992 zadebiutował w I lidze w zremisowanym 2:2 spotkaniu z Hutnikiem Kraków, w którym został zastąpiony w 62. minucie przez Grzegorza Wódkiewicza. W trakcie rundy jesiennej sezonu 1992/93 doszło do wybuchu strajku zawodników przeciwko trenerowi Leszkowi Jezierskiemu oraz zaległościom finansowym ze strony zarządu. Część graczy odmówiła udziału w treningach i występu w niektórych meczach; Smirnou nie zdecydował się do nich dołączyć. Łącznie rozegrał on w barwach Zawiszy 11 ligowych spotkań i zdobył 1 bramkę.
W listopadzie 1992 roku odszedł do Dynamy Mińsk, skąd w marcu 1993 roku wypożyczono go do Torpeda Moskwa. 3 kwietnia 1993 zadebiutował w rosyjskiej ekstraklasie w przegranym 0:1 meczu ze Żemczużyną Soczi. Ogółem w sezonie 1993 rozegrał 2 ligowe spotkania, nie zdobył żadnego gola.
Po dwumiesięcznym pobycie w Rosji Smirnou opuścił Torpedo Moskwa i powrócił do Dynamy Mińsk. W sezonie 1992/93, w którym zaliczył 8 występów i strzelił 1 gola, zdobył z tym klubem mistrzostwo Białorusi. We wrześniu 1993 roku zadebiutował w europejskich pucharach w dwumeczu z Werderem Brema (2:5 i 1:1) w kwalifikacjach Ligi Mistrzów UEFA 1993/94. W sezonie 1993/94 – pomimo odejścia z zespołu w przerwie zimowej – wywalczył z Dynamą Mińsk krajowy dublet.
Na początku 1994 roku Smirnou przeniósł się do Niemiec, gdzie rozpoczął występy w klubach grających w niższych ligach – od II do VII kategorii rozgrywkowej. W sezonie 1996/97 jako zawodnik Stuttgarter Kickers zaliczył 5 spotkań w 2. Bundeslidze. Pod koniec 2002 roku powrócił na Białoruś i przez krótki okres grał w Lakamatyu Mińsk, które było ostatnim klubem w jego karierze zawodniczej.
Kariera trenerska W latach 2005–2006 Smirnou był przez okres niespełna 1,5 roku asystentem trenera Liudasa Rumbutisa w Darydzie Miński Rejon (Wyszejszaja liha). W sezonie 2007 pracował jako asystent grającego szkoleniowca Dynamy Mińsk – Alaksandra Chackiewicza. Klub pod ich wodzą zdobył 35 punktów w 26 meczach, wygrywając 8 spotkań i zajął w tabeli 9. miejsce, co było najgorszym wynikiem w historii.
Po odejściu z Dynamy Mińsk Smirnou kontynuował współpracę z Chackiewiczem, będąc jego asystentem w reprezentacji Białorusi U-18 (2008) oraz FK Witebsk (2008–2009). W sezonie 2012 samodzielnie prowadził FK Mińsk-2, będąc również pracownikiem szkółki tego klubu. W późniejszym okresie zaangażował się w szkolenie młodzieży: m.in. pełnił funkcję dyrektora generalnego akademii Dynamy Brześć i Szachciora Soligorsk.
Z powodu poważnych problemów finansowych i sportowych Szachciora, będących następstwem afery korupcyjnej, Smirnou jesienią 2024 roku zrezygnował ze stanowiska i objął posadę asystenta trenera w Navbahorze Namangan (Oʻzbekiston PFL).
Sukcesy Dynama Mińsk mistrzostwo Białorusi: 1992/93, 1993/94 Puchar Białorusi: 1993/94
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Białoruscy piłkarze Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Piłkarze Dynamy Mińsk Kategoria:Piłkarze Navbahoru Namangan Kategoria:Piłkarze Dniapra Mohylew Kategoria:Piłkarze Zawiszy Bydgoszcz Kategoria:Piłkarze Torpeda Moskwa Kategoria:Piłkarze Stuttgarter Kickers Kategoria:Piłkarze Eintrachtu Trewir Kategoria:Piłkarze FK Pirmasens Kategoria:Piłkarze SG Sonnenhof Großaspach Kategoria:Piłkarze Skwiczu Mińsk Kategoria:Białoruscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Białorusini pochodzenia rosyjskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Urodzeni w 1967