Drużyna Służby Socjalistycznej – jedna z form ruchu przodownictwa i współzawodnictwa w Siłach Zbrojnych PRL.
Współzawodnictwo o miano „Drużyny Służby Socjalistycznej” organizowano w brygadach, pułkach, akademiach wojskowychz wyjątkiem WAP i ASG, wyższych szkołach oficerskich, w szkołach oficerów rezerwy, szkołach chorążych, ośrodkach szkolenia, podoficerskich szkołach zawodowych oraz w innych samodzielnych jednostkach wojskowych.
Uczestniczyć w nim mogli żołnierze służby zasadniczej, elewi, kadeci, podchorążowie oraz żołnierze zawodowi w przypadku, gdy byli członkami drużyn działonów, załóg, zespołów, działów okrętowych. Warunki uzyskania miana DSS Miano „Drużyny Służby Socjalistycznej” uzyskiwała ta drużyna w której: co najmniej 50% stanu osobowego posiada odznakę Wzorowego Żołnierza co najmniej 25% stanu osobowego uzyskało klasę kwalifikacyjną lub drugą specjalność wojskową żołnierze drużyny uzyskują oceny bardzo dobre i dobre ze szkolenia politycznego, ogólnowojskowego i specjalistycznego.
W szkołach wojskowych i ośrodkach szkolenia: co najmniej 50% stanu osobowego osiągnęło z przedmiotów objętych programem nauczania oceny bardzo dobre i dobre oraz uzyskało odznakę Wzorowego Podchorążego lub Wzorowego Żołnierza, a pozostali oceny średnie nie niższe niż 3,51 żołnierze ze stanu drużyny nie posiadają semestralnych ocen niedostatecznych.
Drużynę Służby Socjalistycznej wyróżniano zdjęciem pamiątkowym na tle sztandaru jednostki dyplomem Drużyny Służby Socjalistycznej dyplomami Członka Drużyny Służby Socjalistycznej sznurami wyróżniającymi członków Drużyny Służby Socjalistycznej zawiadomieniem rodziny lub zakładu pracy o wzorowym pełnieniu służby wojskowej nagrodami książkowymi z dedykacją przełożonych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Przodownictwo i współzawodnictwo w Siłach Zbrojnych PRL