Drużyna Służby Socjalistycznej – jedna z form ruchu przodownictwa i współzawodnictwa w Siłach Zbrojnych PRL.
Współzawodnictwo o miano „Drużyny Służby Socjalistycznej” organizowano w brygadach, pułkach, akademiach wojskowychz wyjątkiem WAP i ASG, wyższych szkołach oficerskich, w szkołach oficerów rezerwy, szkołach chorążych, ośrodkach szkolenia, podoficerskich szkołach zawodowych oraz w innych samodzielnych jednostkach wojskowych.
Uczestniczyć w nim mogli żołnierze służby zasadniczej, elewi, kadeci, podchorążowie oraz żołnierze zawodowi w przypadku, gdy byli członkami drużyn działonów, załóg, zespołów, działów okrętowych. Warunki uzyskania miana DSS Miano „Drużyny Służby Socjalistycznej” uzyskiwała ta drużyna w której: co najmniej 50% stanu osobowego posiada odznakę Wzorowego Żołnierza co najmniej 25% stanu osobowego uzyskało klasę kwalifikacyjną lub drugą specjalność wojskową żołnierze drużyny uzyskują oceny bardzo dobre i dobre ze szkolenia politycznego, ogólnowojskowego i specjalistycznego.