thumb|Kamień pamiątkowy przy Dębie Pamięci honorującym Bolesława Baranowskiego w Trepczy. Bolesław Juliusz Baranowski (ur. 30 listopada 1911 we Lwowie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski chemik, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się jako syn Piotra i Bronisławy z Zamojskich. Ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie w 1934 uzyskując tytuł magistra. Od 1935 do 1939 był asystentem na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej.

Został absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty we lwowskim 19 pułku piechoty w 1932. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 w korpusie oficerów piechoty. Został przydzielony do 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze. Według Leszka Włodka posiadał przydział do kadry 10 oddziału uzbrojenia.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach został aresztowany przez Sowietów. Od 24 marca 1940 był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Wraz z nim byli osadzeni inni pochodzący z Sanoka żołnierze, m.in. Zbigniew Przystasz, który wspominał o nim w ocalonym pamiętniku pisanym w obozie (obaj odbywali tam wspólnie dyżury) oraz zapisał pod datą 5 kwietnia 1940 fakt jego wywiezienia z obozu. Wówczas Baranowski został wywieziony do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało w mundurze zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1470 – raport dzienny z 8 maja 1943, a przy jego zwłokach znaleziono fragmenty legitymacji Politechniki we Lwowie oraz kartkę legitymacji osobistej. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK, pod numerem 01470. W Archiwum Robla Baranowski Bolesław, sygnowany na odwrocie rysunku „Obóz oficerski Wojska Polskiego w Kozielsku, Wielkanoc 1940 r.” znalezionego przy szczątkach Wilhelma Bielaczyca (pakiet 01625-05).

Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

30 maja 2010, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, Bolesław Baranowski został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci w Kwaterze Katyńskiej Parku Kwitnąca Akacja w Trepczy (Bolesława Baranowskiego uczcił klub sportowy UKS „Grodzisko”).

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Obrońcy Polski przed agresją ZSRR (1939) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1940