Teodor Wykrętowicz (ur. 1845, zm. 7 marca 1941) – podporucznik, weteran powstania styczniowego.
Życiorys Teodor Wykrętowicz urodził się w Petrykach, w Ziemi Kaliskiej. Pracował jako czeladnik młynarski. Zaciągnął się do oddziału Wielichowskiego, który wszedł w skład partii Taczanowskiego. Po klęsce w bitwie pod Ignacewem (8 maja 1863 roku), Wykrętowicz przeszedł granicę i znalazł się w zaborze pruskim, gdzie ukrywał się do czasu amnestii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany do stopnia podporucznika weterana Wojska Polskiego. 8 listopada 1930 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. W styczniu 1938 roku wraz z 49 weteranami oraz trzema weterankami (Marią Bentkowską, Marią Fabianowską i Lucyną Żukowską) został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiadał również Krzyż Walecznych i Krzyż Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego.
W 1938 roku mieszkał w Warszawie. Zmarł 7 marca 1941 roku, został pochowany na Kwaterze Weteranów Powstania Styczniowego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (13C-2-1)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej (weterani powstania styczniowego) Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1941