Wacław Stanisław Żyborski (ur. 4 grudnia 1893 w Kownie, zm. 1966) – polski urzędnik administracji II Rzeczypospolitej, kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, dyrektor Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w latach 1937–1939, skarbnik zarządu powołanego w Palestynie Związku Pracy dla PaństwaAlicja Bieńkowska, Działalność Związku Pracy dla Państwa na Bliskim Wschodzie w czasie II wojny światowej, w: Archiwum Emigracji, Studia — Szkice — Dokumenty, Toruń, Rok 2009, Zeszyt 1 (10), s. 76..
Życiorys Wacław Żyborski ukończył szkołę średnią w Małopolsce, będąc uczniem należał do organizacji niepodległościowych. Od 6 sierpnia 1918 roku służył w Legionach Polskich. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i w powstaniach śląskich (w grudniu 1920 roku służył, w stopniu podporucznika, w referacie defensywnym krakowskiej ekspozytury Oddziału II Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego), później, do 1929 roku, służył w Wojsku Polskim. W 1928 roku został awansowany na kapitana (ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku), a w 1934 roku – przeniesiony do rezerwy.
Od 1929 roku pracował w Urzędzie Wojewody Tarnopolskiego, a od 1934 roku – w warszawskim urzędzie wojewódzkim. Od 1935 roku pracował na stanowisku naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a 8 lutego 1937 roku awansował na stanowisko dyrektora Departamentu Politycznego tego ministerstwa.
W 1934 roku uczestniczył w organizacji Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. W 1938 roku wydał ściśle tajną instrukcję administracyjną o nienadawaniu mniejszościom niemieckim jakichkolwiek dodatkowych praw.
W czasie II wojny światowej organizował (i został skarbnikiem) bliskowschodniego Zarządu Związku Pracy dla Państwa w Tel-Avivie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (9 stycznia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu administracji państwowej i pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie państwowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Czonkowie Związku Pracy dla Państwa Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Powstańcy śląscy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry)