A Matter of Life and Death Tour to trasa koncertowa heavymetalowego zespołu Iron Maiden, promująca czternasty album studyjny A Matter of Life and Death. Etap pierwszy składał się z koncertów w wybranych miastach Ameryki Północnej, Japonii oraz Europy. Grupa wykonywała podczas koncertów w całości program albumu A Matter of Life and Death. Kontrowersyjne, bezprecedensowe przedsięwzięcie w historii grupy, spotkało się z mieszanymi reakcjami odbiorców. Drugi etap trasy przypadał na rok 2007, zespół po raz pierwszy odwiedził Indie oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie, zagrał również wielki koncert halowy w Serbii. Koncerty mające miejsce głównie na stadionach sportowych oraz ogromnych festiwalach, przypadały na 25 lecie premiery albumu The Number of the Beast. Zespół wykonywał na żywo pięć najpopularniejszych kompozycji pochodzących z legendarnego albumu. Trasa objęła ostatecznie 61 koncertów w 26 krajach i przyciągnęła około 1,75 mln widzów.
Przebieg trasy Od września 2006 roku muzycy ruszyli w trasę „A Matter of Life and Death World Tour 2006/07”, grając wyprzedane koncerty w wielkich arenach Azji, Ameryki Północnej i Europy. Zamiast wielu evergreenów muzycy postanowili zaprezentować zawartość albumu w całości, nawiązując do tradycji wielkich legend art. rocka lat 70. W Szwecji 60 tys. biletów na cztery koncerty halowe sprzedano w 45 min, nie inaczej było w przypadku trasy po Wielkiej Brytanii (dziewięć koncertów dla 150 tys. widzów). Druga część trasy przypadła na rok 2007 i była powiązana z obchodami ćwierćwiecza wydania najpopularniejszego albumu grupy, The Number of the Beast. Zespół występował na stadionach w Bułgarii (40 tys.), Czechach, Serbii, Słowenii, Niemczech oraz Włoszech (Stadion Olimpijski w Rzymie). mały|300px|prawo|Dickinson podczas „The Trooper” Po raz kolejny europejska publiczność mogła podziwiać grupę w roli headlinerów wielkich festiwali, m.in. „Graspop Metal Meeting”, „Fields of Rock”, „Heineken Jamming Festival” gdzie pojawiło się 155 tys. widzów, w końcu po raz czwarty w karierze, w Donington Park na „Download Festival” 2007 przed niemal 85 tys. widzów.
Do historii przeszły również pierwsze koncerty Iron Maiden w Indiach oraz w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – odpowiednio przed 55 tys. widzów na Bangalore Palace Grounds w Bombaju oraz jako headliner „Dubai Desert Rock Festival” dla 30 tys. widzów. Bilety wyprzedano w błyskawicznym tempie, był to pierwszy tak znaczący sukces światowej sławy grupy metalowej w tym rejonie globu.
Trasę promującą album zakończono 24 czerwca 2007 roku występem w londyńskiej Brixton Academy, z którego dochód po raz trzeci i ostatni miał zasilić konto fundacji The Clive Burr MS Trust. Stan byłego perkusisty Iron Maiden był już bardzo poważny i niestety nie uległ poprawie aż do jego śmierci w 2013 roku. „Clive Aid Trust Show 2007”, podobnie jak poprzednie odsłony imprezy, był transmitowany drogą internetową. Ostatnie show dedykowane byłemu perkusiście formacji, zobaczyło dzięki złączom cyfrowym około 200 tys. fanów "na żywo".
Supporty Lauren Harris – wszystkie koncerty trasy, oprócz Skandynawii. Trivium – od 12 listopada 2006 (Helsinki) do 23 grudnia 2006, Londyn. In Flames – „BeastFest” Indie, ZEA, Ludwigshafen, Düsseldorf oraz europejskie festiwale 2007 Stone Sour – koncert w Dubaju. The Prodigy – koncert w Dubaju. Bullet for My Valentine – trasa po USA i Kanadzie, europejskie festiwale 2007 3 Inches of Blood – koncert na Irvine Meadows 21 października 2006 Lamb of God – europejskie festiwale 2007 Evanescence – europejskie festiwale 2007 Motörhead – koncert w Rzymie oraz europejskie festiwale 2007 Papa Roach – koncerty w Ludwigshafen, Düsseldorfie oraz europejskie festiwale 2007 Sadist – koncert w Rzymie oraz europejskie festiwale 2007 Parikrama – „BeastFest” Indie, ZEA, Londyn oraz europejskie festiwale 2007 Mastodon – koncert w Rzymie oraz europejskie festiwale 2007 Slayer – europejskie festiwale 2007 Machine Head – koncert w Rzymie oraz europejskie festiwale 2007 Gate Crusher – koncert w Ostrawie. FTM – „BeastFest” Indie. AXAT – koncert w Sofii. Tide – koncert w Lublanie.
Setlista Etap pierwszy mały|300px|prawo|Steve Harris Introdukcja: Gustav Holst „Mars, the Bringer of War” introdukcja przed każdym koncertem trasy 2006 r. „Different World” „These Colours Don't Run” „Brighter Than a Thousand Suns” „The Pilgrim” „The Longest Day” „Out of the Shadows” „The Reincarnation of Benjamin Breeg” „For the Greater Good of God” „Lord of Light” „The Legacy” „Fear of the Dark” „Iron Maiden”
Bisy: „2 Minutes to Midnight” „The Evil That Men Do” „Hallowed Be Thy Name”
Uwagi: Na pierwszym etapie trasy zespół zaprezentował w całości repertuar promowanego albumu A Matter of Life and Death.
Etap drugi mały|300px|prawo|Dave Murray raz Janick Gers Introdukcja: Gustav Holst "Mars, the Bringer of War" introdukcja przed każdym koncertem trasy 2007 r. „Different World” „These Colours Don't Run” „Brighter Than a Thousand Suns” „Wrathchild” „The Trooper” „Children of the Damned” „The Reincarnation of Benjamin Breeg” „For the Greater Good of God” „The Number of the Beast” „Fear of the Dark” „Run to the Hills” „Iron Maiden”
Bisy: „2 Minutes to Midnight” „The Evil That Men Do” „Hallowed Be Thy Name”
Uwagi: Setlista koncertów drugiego etapu trasy, przypadającego na 2007 rok, uwzględniała cztery (mimo zapowiadanych pięciu) najpopularniejsze kompozycje z albumu The Number of the Beast, co wiązało się z obchodami ćwierćwiecza jego premiery. Pierwotnie zespół nosił się z zamiarem zagrania siedmiu kompozycji pochodzących z tej płyty, a nawet całości jej programu. Utwór „Children of the Damned” został pominięty podczas czterech pierwszych koncertów 2007 roku w Dubaju, Atenach, Belgradzie i Bangalurze.
Oprawa trasy mały|300px|Iron Maiden w Uniondale 12 października 2006 Charakter oprawy poszczególnych koncertów trasy pozostawał w ścisłej korelacji z tematyką tekstów oraz ilustracją okładkową zdobiącą album A Matter of Life and Death. Estrada przypominała ogromne fortyfikacje znane z pola bitwy obu wojen światowych. Podium i boczne wybiegi sceny udekorowano tworzywem z reprodukcjami wizerunków barykad, transzei, okopów, miejsc strzelniczych. Część z nich pokryto tkaniną przypominającą siatkę maskującą, na przedzie sceny ułożono autentyczne worki wypełnione piaskiem, po bokach estrady ustawiono zasieki owinięte drutem kolczastym. Deski sceny pokryto tworzywem z reprodukcją pola bitwy, m.in. kałuż wypełnionych błotem i krwią oraz połaciami rozerwanej darniny. W głębi sceny zawieszono siatkę maskującą oraz tkaninę typu khaki, która została również rozciągnięta wzdłuż ramp świateł. Z górnej rampy przedniej, obejmującej cały front estrady po każdej z jej stron zwisały fantomy spadochroniarzy, wraz z materiałowymi czaszami osprzętu. Na przedzie obu wybiegów znajdowały się potężne reflektory typu ‘szperacz’, takie jakich używali żołnierze artylerii przeciwlotniczej podczas Drugiej Wojny Światowej.
Backdropy widoczne w głębi estrady przedstawiały malowidła związane z tematyką poszczególnych utworów płyty. Ze względu na unikatowy, stricte konceptualny charakter koncertów i zwarty repertuar, występy zabookowane na rok 2006 odbywały się wyłącznie w wyselekcjonowanych arenach sportowych. W ten sposób, podobnie jak miało to miejsce w przypadku trasy „Dance of Death World Tour” muzycy pragnęli wyeksponować jej ekskluzywny charakter.
Maskotka grupy, Eddie pojawiła się dwukrotnie podczas każdego z koncertów. W wersji mobilnej, jako umundurowany żołnierz (podczas „The Evil That Men Do”), zaś kiedy centralne podium estrady zamieniało się w korpus ogromnego czołgu (podczas „Iron Maiden”), maskotka wyłaniała się z jego wieżyczki, spoglądając na zgromadzonych widzów przez lornetkę wyposażoną w reflektory LED.
W 2007, kiedy grupa wróciła do bardziej konwencjonalnego repertuaru koncertów, podczas „The Number of the Beast” pojawiła się mechatroniczna lalka Bafometa znana z koncertów 2005 roku. Bruce Dickinson podczas wszystkich koncertów występował w swego rodzaju zuniformizowanym ciemnozielonym przebraniu. System oświetleniowy przygotowany z myślą o trasie, tym razem otaczał częściowo również boczne wybiegi estrady. Cztery mobilne rampy mogły przybierać różne kształty nie tylko unosząc się, ale również załamując się czy wręcz składając nad sceną. Efekty świetlne zdominowały widowisko do tego stopnia, iż kompletnie zrezygnowano z pirotechniki. Na wielu koncertach grupa wykorzystywała telebimy zawieszone po obu bokach sceny.
Daty trasy UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy. Data Miasto Kraj Miejsce Ameryka Północna 4 października 2006 Hartford, Connecticut Stany ZjednoczoneDodge Music Center4 października 2006 6 października 2006 Boston, Massachusetts Agganis Arena 7 października 2006 Camden, New Jersey Tweeter Center Waterfront 9 października 2006 Quebec, Quebec Kanada Colisée Pepsi 10 października 2006 Montreal, Quebec Centre Bell 12 października 2006 Uniondale, Nowy Jork Stany Zjednoczone Nassau Coliseum 13 października 2006 East Rutherford, New Jersey Continental Airlines Arena 16 października 2006 Toronto, Ontario Kanada Air Canada Centre 17 października 2006 Auburn Hills, Michigan Stany Zjednoczone The Palace of Auburn Hills 18 października 2006 Rosemont, Illinois Allstate Arena 21 października 2006 Irvine, Kalifornia Verizon Wireless Amphitheatre Azja 25 października 2006 Tokio Japonia Nippon Budōkan 26 października 2006 Hiroszima Yubinchokin Hall 28 października 2006 Tokio Tokyo International Forum 30 października 2006 Osaka Osaka Castle Hall 31 października 2006 Nagoja Shimin Hall Europa 9 listopada 2006 Aalborg Dania Gigantium 10 listopada 2006 Kopenhaga Valby-Hallen 12 listopada 2006 Tampere Finlandia Tampereen jäähalli 14 listopada 2006HelsinkiHartwall Arena 15 listopada 2006 17 listopada 2006Sztokholm SzwecjaEricsson Globe 18 listopada 2006 20 listopada 2006 Göteborg Scandinavium 21 listopada 2006 OsloNorwegia Vallhall Arena 23 listopada 2006 Bergen Vestlandshallen 25 listopada 2006 Sztokholm Szwecja Ericsson Globe 27 listopada 2006 ’s-Hertogenbosch Holandia Brabanthal 28 listopada 2006 Paryż Francja Palais Omnisports Bercy 30 listopada 2006 Barcelona Hiszpania Palau Sant Jordi 2 listopada 2006Mediolan WłochyMediolanum Forum 3 grudnia 2006 5 grudnia 2006 Zurych Szwajcaria Hallenstadion 7 grudnia 2006 Stuttgart Niemcy Schleyerhalle 9 grudnia 2006 Dortmund Westfalenhalle 11 grudnia 2006 Cardiff Walia Motorpoint Arena Cardiff 12 grudnia 2006 Birmingham Anglia National Exhibition Centre 14 grudnia 2006 Manchester Manchester Arena 15 grudnia 2006 Glasgow Szkocja SE & CC 17 grudnia 2006 Newcastle Anglia Metro Radio Arena 18 grudnia 2006 Sheffield Sheffield Arena 20 grudnia 2006 Dublin Irlandia The Point 22 grudnia 2006Londyn AngliaEarls Court Exhibition Centre 23 grudnia 2006 Azja/Europa 9 marca 2007 Dubaj ZEA Dubai Country Club Area 11 marca 2007 Ateny Grecja Hellinikon Olympic Arena 14 marca 2007 Belgrad Serbia Belgrade Fair Hall 1 17 marca 2007 Bengaluru Indie Bangalore Palace Grounds Europa 2 czerwca 2007 Lublana Słowenia Stadion Bežigrad 4 czerwca 2007 Sofia Bułgaria Stadion Lokomotiv Sofia 6 czerwca 2007 Ostrawa Czechy Stadion Bazaly 8 czerwca 2007 Ludwigshafen Niemcy Südweststadion 10 czerwca 2007 Castle Donington Anglia Donington Park 14 czerwca 2007 Wenecja Włochy Parco San Giuliano 16 czerwca 2007 Biddinghuizen Holandia Evenemententerrein Walibi World 17 czerwca 2007 Düsseldorf Niemcy ISS Dome 20 czerwca 2007 Rzym Włochy Stadio Olimpico 21 czerwca 2007 Bilbao Hiszpania Kobetamendi 23 czerwca 2007 Dessel Belgia Boeretang Festival Park 24 czerwca 2007 Londyn Anglia Brixton Academy
Uwagi
Koncerty zagrane w 2006 roku miały bardziej kameralny charakter obejmując wyłącznie areny sportowe w wybranych miastach.