No Prayer on the Road – trasa koncertowa heavymetalowego zespołu Iron Maiden, która trwała od 19 września 1990 roku do 21 września 1991 roku i obejmowała koncerty na trzech kontynentach, w 22 krajach – po raz pierwszy zespół wystąpił zarówno w Irlandii Południowej, jak i Północnej. Była to pierwsza trasa z udziałem gitarzysty Janicka Gersa, który zastąpił Adriana Smitha. Po niezwykle spektakularnych, ogromnych koncertach w minionej dekadzie, muzycy w odpowiedzi na medialne oskarżenia o „sceniczne efekciarstwo”, postanowili powrócić do korzeni, prezentując show oparte wyłącznie o podstawowe wyposażenie sceniczne (poza efektownymi światłami), dając serię koncertów w kameralnych salach brytyjskich miast. Etap ten nosił nazwę „Intercity Express Tour”. Supportem na tej części trasy była obiecująca grupa Wolfsbane, frontmanem której okazał się sam Blaze Bayley – w przyszłości zastępca Bruce’a Dickinsona w Iron Maiden.
Gościem specjalnym trasy po Europie i USA była amerykańska formacja Anthrax. Amerykanie ten etap kariery wspominali jako jedno z najlepszych wydarzeń, w którym brali udział. Koncerty zostały całkowicie wyprzedane, ale 7 z nich musiało zostać anulowanych ze względu na problemy zdrowotne muzyków. 33 koncerty na terytorium Europy kontynentalnej zobaczyło aż 530 tys. widzów zaś w każdym z obiektów grupa ustanowiła rekord frekwencji. Iron Maiden występowali w ogromnych arenach sportowych, byli gwiazdą „Roskilde Festival”, na który przybyło ponad 65 tys. widzów, zaś dwa koncerty zagrane tego samego dnia na torze Bol d’Or we Francji, zgromadziły po 40 tys. widzów. Według muzyków koncerty zagrane w latach 1990/91 można uznać za jedne z najbardziej energetycznych w historii formacji. 122 występy przyciągnęły blisko 2,5 miliona widzów.
Supporty Anthrax – koncerty w Europie i Ameryce Północnej. Wolfsbane – „Intercity Express Tour'90”, UK. King’s X – koncerty w Niemczech i Belgii. The Almighty – UK, letnie festiwale.
Setlista Introdukcja: soundtrack do filmu „633 Squadron”, wszystkie koncerty trasy.
„Tailgunner” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „Public Enema Number One” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „Wrathchild” (z albumu Killers, 1981) „Die with Your Boots On” (z albumu Piece of Mind, 1983) „Hallowed Be Thy Name” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „22 Acacia Avenue” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „Holy Smoke” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „The Assassin” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „No Prayer for the Dying” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „Hooks in You” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „The Clairvoyant” (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) „2 Minutes to Midnight” (z albumu Powerslave, 1984) „The Trooper” (z albumu Piece of Mind, 1983) „Heaven Can Wait” (z albumu Somewhere in Time, 1986) „Iron Maiden” (z albumu Iron Maiden, 1980)
Bisy: „The Number of the Beast” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „Bring Your Daughter… to the Slaughter” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) „Run to the Hills” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „Sanctuary” (z albumu Iron Maiden, 1980)
Uwagi: „Hooks In You” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) oraz „The Assassin” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) nie zagrano na trasie po USA (1991). „The Prisoner” (z albumu The Number of the Beast, 1982) i „The Evil That Men Do” (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) zastąpiły „Hooks In You” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990), „The Assassin” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990) oraz „Holy Smoke” (z albumu No Prayer for the Dying, 1990), podczas letniego tournee (festiwale oraz Bol d’Or).
Oprawa trasy Trasa koncertowa „No Prayer on the Road” charakteryzowała się najskromniejszą, wręcz ascetyczną oprawą, jaką zespół zaprezentował publiczności od czasów ostatnich koncertów z Paulem Di’Anno we wrześniu 1981 roku. Całkowicie zrezygnowano z jakichkolwiek rekwizytów, rozbudowanej scenografii i dodatkowych dekoracji. Nie było również pirotechniki. W głębi estrady, po obu stronach perkusyjnego podium, ustawiono rzędy kolumn zwieńczonych wzmacniaczami „Marshall”. Stanowiło to całkowite przeciwieństwo wszystkich tras z lat 1982–1988, na potrzeby których zespół woził ze sobą coraz bardziej monumentalną scenografię.
Muzycy oraz management, nawiązując do niezwykle surowego brzmienia nowego albumu, pragnęli odzwierciedlić nową jakość estetyczną również w odniesieniu do skromniejszej prezentacji koncertowej. Członkowie grupy wybiegali na scenę pozbawieni wymyślnych, spandeksowych uniformów i ozdób, ubrani w białe adidasy i jeansy, względnie skórzane kurtki. Podest sceny pokryto tworzywem z promieniście rozchodzącymi się biało – czarnymi wstęgami, przywodzącymi na myśl ozdoby znane z cyrkowych aren. W głębi estrady zmieniały się backdropy (nawet 10 wariantów) z reprodukcjami ilustracji okładkowych znanych z poszczególnych wydawnictw grupy, co na taką skalę zespół uczynił po raz pierwszy w karierze.
Zachowano natomiast potężne oświetlenie, tworzące zwartą konstrukcję wiszącą nad estradą, imponującą rampę wyposażoną w zestawy halogenów, listwy wielokolorowych świateł zawieszonych nad karniszami ze wspomnianymi backdropami, otaczających podesty estrady, jej boczne cokoły oraz tył zestawu perkusyjnego. W sumie koncerty realizowane w pełnym wymiarze oprawy, oświetlało nawet 800 jupiterów, rzutników i stroboskopów. Oczywiście, nie mogło zabraknąć maskotki grupy – Eddiego. W wersji mobilnej ukazywał się jako trzymetrowy zombie w przebraniu fana grupy, zaś podczas utworu „Iron Maiden” w tyle estrady widniała ogromna płyta nagrobkowa, która na oczach publiczności rozpadała się na kawałki, by ukazać upiorne, potężnych wymiarów wcielenie maszkary, znane z okładki promowanego albumu No Prayer for the Dying. Nie zapomniano również o użyciu potężnego nagłośnienia, którego moc na wielu koncertach sięgała około 200 tys. watów.
Daty trasy UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy. Data Miasto Kraj Obiekt Intercity Express Tour UK19 września 1990 Milton Keynes Anglia Woughton Centre (Secret Show)20 września 1990 Southampton Mayflower Theatre21 września 1990 Oksford Apollo Theatre23 września 1990 Dublin Irlandia The Point Arena24 września 1990 Belfast Irlandia Północna King’s Hall26 września 1990 Newcastle Anglia Newcastle City Hall27 września 1990 Edynburg Szkocja Edinburgh Playhouse28 września 1990 Aberdeen Capitol Theatre30 września 1990 Ayr Ayr Pavilion1 października 1990 Preston Anglia Guild Hall2 października 1990 Leicester De Montfort Hall4 października 1990 Liverpool Royal Court Theatre5 października 1990 Hull Hull City Hall7 października 1990 Newport Walia Newport Centre8 października 1990 Cambridge Anglia Cambridge Corn Exchange9 października 1990 Sheffield Sheffield City Hall11 października 1990 Derby Assembly Rooms12 października 1990 Manchester O2 Apollo Manchester14 października 1990 Torbay Leisure Centre15 października 1990 Poole Arts Centre16 października 1990 Hanley Victoria Hall18 października 1990 Londyn Hammersmith Odeon Europa21 października 1990 Barcelona Hiszpania Palau St. Jordi23 października 1990 Cascais Portugalia Pavilhão de Cascais25 października 1990 Madryt Hiszpania Palacio de Deportes27 października 1990 San Sebastián Estadio Anoeta29 października 1990 Paryż Francja Le Zénith30 października 19901 listopada 1990 Bruksela Belgia Forest National2 listopada 1990 Lejda Holandia Groenoordhallen3 listopada 19905 listopada 1990 Kopenhaga Dania K.B. Hallen6 listopada 19908 listopada 1990 Drammen Norwegia Drammenshallen9 listopada 1990 Göteborg Szwecja Scandinavium10 listopada 1990 Sztokholm Isstadion12 listopada 1990 Helsinki Finlandia Helsinki Ice Hall15 listopada 1990 Berlin Niemcy Deutschlandhalle17 listopada 1990 Berno Szwajcaria Bern Expo18 listopada 1990 Mediolan Włochy Palatrussardi19 listopada 1990 Florencja Palasport20 listopada 1990 Rzym Palaeur21 listopada 1990 Treviso Palasport23 listopada 1990 Saarbrücken Niemcy Saarlandhalle24 listopada 1990 Grenoble Francja Summum Arena25 listopada 1990 Tuluza Sport Palais26 listopada 1990 Marsylia Arena Marselie29 listopada 1990 Turyn Włochy Olympic Arena30 listopada 19903 grudnia 1990 Monachium Niemcy Rudi-Sedlmayer-Halle4 grudnia 1990 Stuttgart Martin-Schleyer-Halle5 grudnia 1990 Würzburg Carl-Diem-Halle7 grudnia 1990 Brema Stadthalle8 grudnia 1990 Hanower Hallenstadion11 grudnia 1990 Edynburg Szkocja Ingliston Exhibition & Trade Centre13 grudnia 1990 Whitley Bay Anglia Whitley Bay Ice Rink14 grudnia 1990 Birmingham NEC Arena15 grudnia 199017 grudnia 1990 Londyn Wembley Arena18 grudnia 199020 grudnia 1990 Genk Belgia Limburghal21 grudnia 1990 Dortmund Niemcy Westfalenhallen22 grudnia 1990 Frankfurt Festhalle Frankfurt Ameryka Północna13 stycznia 1991 Halifax, Nowa Szkocja Kanada Halifax Metro Centre15 stycznia 1991 Montreal, Quebec Forum de Montréal16 stycznia 1991 Quebec, Quebec Colisée Pepsi18 stycznia 1991 Toronto, Ontario Maple Leaf Gardens19 stycznia 1991 Rochester, Nowy Jork Stany Zjednoczone War Memorial21 stycznia 1991 East Rutherford, New Jersey Brendan Byrne Arena22 stycznia 1991 Albany, Nowy Jork Knickerbocker Arena23 stycznia 1991 Worcester, Massachusetts DCU Center25 stycznia 1991 Providence, Rhode Island Dunkin’ Donuts Center26 stycznia 1991 New Haven, Connecticut New Haven Coliseum28 stycznia 1991 Springfield, Maine Maine Coliseum29 stycznia 1991 Filadelfia, Pensylwania Spectrum Center31 stycznia 1991 Pittsburgh, Pensylwania Pittsburg Center1 lutego 1991 Fairfax, Wirginia Coliseum2 lutego 1991 Charleston, Wirginia Zachodnia Charleston Palace4 lutego 1991 Auburn Hills, Michigan The Palace of Auburn Hills5 lutego 1991 Cleveland, Ohio Richfield Coliseum6 lutego 1991 Cincinnati, Ohio Cincinnati Gardens8 lutego 1991 Miami, Floryda Miami Arena9 lutego 1991 Orlando, Floryda Amway Arena10 lutego 1991 Tampa, Floryda Tampa Forum12 lutego 1991 Atlanta, Georgia Omni Stadium15 lutego 1991 Houston, Teksas The Summit Arena16 lutego 1991 Dallas, Teksas Fairgrounds Center17 lutego 1991 San Antonio, Teksas Convention Center Arena19 lutego 1991 San Diego, Kalifornia Sports Arena20 lutego 1991 Long Beach, Kalifornia Long Beach Arena22 lutego 199123 lutego 1991 Phoenix, Arizona Compton Terrace24 lutego 1991 Albuquerque, Nowy Meksyk Tingley Coliseum25 lutego 1991 Denver, Kolorado McNichols Sports Arena27 lutego 1991 Kansas City, Missouri Kemper Arena28 lutego 1991 Sioux Falls, Dakota Południowa Dakotta Amphitheater1 marca 1991 Minneapolis, Missisipi Target Center3 marca 1991 Saint Louis, Missouri Missouri Auditorium4 marca 1991 Rosemont, Illinois Rosemont Horizon6 marca 1991 Winnipeg, Manitoba Kanada Winnipeg Arena7 marca 1991 Saskatoon, Saskatchewan Credit Union Centre8 marca 1991 Edmonton, Alberta Agri Dome10 marca 1991 Salem, Oregon Stany Zjednoczone Armory Auditorium11 marca 1991 Seattle, Waszyngton Seattle Center Coliseum13 marca 1991 Sacramento, Kalifornia ARCO Arena14 marca 1991 Daly City, Kalifornia Cow Palace15 marca 1991 Bakersfield, Kalifornia Amphitheater Bakersfield17 marca 1991 Laguna Hills, Kalifornia Irvine Meadows Amphitheatre18 marca 199119 marca 1991 Salt Lake City, Utah Salt Palace Azja28 marca 1991 Tokio Japonia NHK Hall29 marca 19911 kwietnia 1991 Saitama Saitama Arena2 kwietnia 1991 Osaka Kōsei Nenkin Kaikan3 kwietnia 1991 Jokohama Cultural Gymnasium5 kwietnia 1991 Tokio NHK Hall Europa29 czerwca 1991 Roskilde Dania Festivalpladsen5 września 1991 Zurych Szwajcaria Hallenstadion6 września 1991 Winterthur Alt Stadt Platz21 września 1991 Tulon Francja Circuit Paul Ricard 21 września 1991
Uwagi
Inaugurujący trasę koncert w Milton Keynes grupa zagrała jako „The Holy Smokers”. Pierwszy etap trasy nosił nazwę „Intercity Express Tour UK”, niemal wszystkie jego koncerty zostały zagrane w kameralnych obiektach o pojemności od 1,5 tys. do 5 tys. widzów.