Bolesta (ur. XII wiek – zm. 1170) – rycerz polski z rodu Jastrzębców, kasztelan.
Życiorys Bolesta przed rokiem 1170 został kasztelanem strzegącego pogranicza z Jaćwieżą grodu Wizna. Miał spór z biskupem płockim Wernerem o wieś Karsko, sprawę sądową przegrał. W lutym 1170 gdy podejmował w Wiźnie poselstwo pruskie otrzymał wieści, że biskup Werner przebywa w spornej osadzie. Wzburzony kazał swojemu bratu Bieniaszowi zabić biskupa. Ten w nocy 5 lutego 1170 z pomocą wojów pruskich zaskoczył i zabił śpiącego razem z bratem Benedyktem Wernera. Zbrodnia wydała się, Bolesta został uwięziony i skazany przez księcia Bolesława Kędzierzawego na śmierć. Wyrok wykonano w Gnieźnie, owinięty płótnem nasączonym woskiem Bolesta, został publicznie spalony. Bieniasz uniknął kary. Prawdopodobnie zbiegł do Prus.
Bibliografia Stanisław Łubieński, Series, vitae, res gestae episcoporum Plocensium, Kraków 1642, s. 70-74. Zofia Kozłowska-Budkowa, Bolesta [w] Polski Słownik Biograficzny, Nakładem Polskiej Akademji Umiejętości, Kraków 1936, tom II, s.283 S. Trawkowski, Kaźń kasztelana Bolesty (1170 rok) w tradycji płockiej, [w] Studia Źródłoznawcze, 14 (1969), s. 53-61.
Kategoria:Jastrzębcowie Kategoria:Kasztelanowie wiscy (średniowieczni) Kategoria:Polscy rycerze Kategoria:Straceni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1170