Franciszek Morsztyn herbu Leliwa (zm. przed 10 września 1726 roku) – kasztelan radomski w 1699 roku.
Rodzina Rodzina pochodziła z Raciborska. Ojcem Franciszka był Jan Morsztyn. Matka Konstancja Baranowska, była córką Stanisława (zm. 1646), posła, pisarza i podkomorzego wiskiego.
Poślubił Salomeę Bronicką, córkę wojskiego krakowskiego. Z małżeństwa urodziło się czterech synów i córka. Z synów: Stefan Benedykt (zm. 1754), kasztelan konarski sieradzki.
Pełnione urzędy Otrzymał nominację na pułkownika 1691 roku. Od 1697 roku chorąży sandomierski. W latach 1699–1724 pełnił urząd kasztelana radomskiego po śmierci Jana Kazimierza Lanckorońskiego (1698). W 1704 roku podpisał akt konfederacji sandomierskiejbiogram z XXI tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Andrzeja Linka-Lenczowskiego. W 1717 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 150..
Był dziedzicem Adamowic, Śreniawy i Zbychowa.
Przypisy
Bibliografia "Polski Słownik Biograficzny" (tom 21, str. 804 Hr. Seweryn Uruski, "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej", (tom 11, str. 272-278, Morsztynowie herbu Leliwa)
Kategoria:Chorążowie sandomierscy Kategoria:Kasztelanowie radomscy Kategoria:Konfederaci sandomierscy (1704) Franciszek Morsztyn Kategoria:Pułkownicy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie rezydenci (August II Mocny) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta II Mocnego Kategoria:Urodzeni w 1630 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1726