Philippe de Mazerolles (ur. ?, zm. 1479 w Brugii) – francuski malarz i iluminator, działający w latach 1460–1480, utożsamiany czasem z Mistrzem Antoniego Burgundzkiego lub z Mistrzem FitzwillamElizabeth Morrison, Thomas Kren, Flemish Manuscript Painting in Context J. Paul Getty Museum, 2006 , s. 132..
Działalność artystyczna Pierwsze wzmianki na temat Mazerollesa pochodzą z 1454 roku. Został wówczas malarzem nadwornym Karola VII w Paryżu dla którego prawdopodobnie namalował obraz ołtarzowy. W roku 1465/1466 rozpoczął służbę u książąt burgundzkich Filipa Dobrego i Karola Śmiałego; w 1467 otrzymał tytuł malarza nadwornego. W 1467 roku otrzymał zlecenie od władz miejskich Brugii, na dekoracje w tzw. Czarnych godzinkachIstnieją dwie hipotezy co do identyfikacji manuskryptu: pierwsza, że były to wiedeńskie Czarne godzinki (Codex 1856) zwane również jako Czarny Modlitewnik Galeazza Marii Sforzy; druga mówiła o Godzinkach z nowojorskiego Moran Library (ms. M. 493).. Manuskrypt tworzony był od 1465 roku i zawierał oficja Marii Panny i inne modlitwy. Specyfiką tej pracy było jej czarne karty pergaminowe dekorowane złotem i srebrem. W 1466 roku został on ofiarowany hrabiemu Charolais, przyszłemu księciu Karolowi Śmiałemu. Rok później magistrat zakupił dodatkowo biały jedwab na oprawę kodeksu. Philippe de Mazerolles otrzymał za swoje dekoracje wysokie wynagrodzenie w wysokości 420 paryskich liwrów. W 1469 roku został mistrzem gildii w Brugii. Pracował również dla Antoniego, Wielkiego Bastarda Burgundzkiego. W 1475 roku Mazerolles wykonał dla Karola Śmiałego dwadzieścia jeden egzemplarzy jego edyktu, w tym egzemplarz wzorcowy wraz ze skryptemStyl i różny sposób wykonania miniatur oraz styl pisma we wszystkich sześciu zachowanych egzemplarzach wskazuje na kilku autorów iluminacji będących na usługach Mazerollesa.. Główną miniaturę w rękopisie londyńskim przypisuje się Mistrzowi Fitzwilliam 268. W 1479 wykonał dla króla Anglii Edwarda IV dekoracje do rękopisu.
Philippe de Mazerolles wzorował się na stylu francuskiego iluminatora Mistrza Bedforda. Pomimo działalności przez większość życia w Brugii pozostał wierny szkole paryskiej i brak w jego pracach wpływów flamandzkich.
thumb|left|200px|Iluminacja z Chroniques Jeana Froissart’a
Przypisywane prace Iluminacja z Biblioteki Genewskiej (Ms.164) Le mystère de la Passion – manuskrypt Arnoula et Simona Grébana z 1452, Paryż, Biblioteka Arsenału (Ms.6431); Chroniques de France – manuskrypt autorstwa Jeana Froissarta (1469-1470), Londyn, Biblioteka Brytyjska (Ms.Harley 4379-4380)Biblioteka Brytyjska.; Chroniques du règne de Charles VII – Paryż, Biblioteka Narodowa Francji (Fr.2691); Czarne godzinki (Godzinki Galeazza Marii Sforzy) – (1466-1476), Codex 1856 Wiedeń Austriacka Biblioteka Narodowa lub pojedyncze kopie z Luwru (bifolio, MI1091) i BNF (1 folio, NAI 149) Edykty Karola Śmiałego – dwadzieścia jeden egzemplarzy edyktu wojskowego Karola Śmiałego z 1475 roku, 5 kopii: Biblioteka Narodowa Francji (Fr23963); Meermanno Museum, Haga (Ms10C3); Bayerische Staatsbibliothek, Monachium (Gall.18); Państwowe Archiwa Austrii, Wiedeń (Böhm suppl.1332); Biblioteka Królewska (Dania) (NKS113); La Fleur des histoires – autorstwa Jeana Mansela, we współpracy z Mistrzem aux mains volubiles (Master of the Chattering Hands), 1470–1479, Paryż, Biblioteka Narodowa Francji (Fr.299)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy malarze renesansowi Kategoria:Francuscy iluminatorzy