thumb|Armin Schwarz podczas rajdu Rajdu Hiszpanii 1991 Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1991 były 19. sezonem Rajdowych Mistrzostw Świata FIA. Sezon składał się z 14 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1991 został fiński kierowca Juha Kankkunen startujący samochodem Lancia Delta Integrale 16V, wyprzedził on Hiszpana Carlosa Sainza i Francuza Didiera Auriola. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mitsubishi.

Kalendarz W sezonie 1991 kalendarz mistrzostw świata składał się z czternastu rajdów, to o dwa więcej niż w poprzednim sezonie, nowymi w kalendarzu były rajdy Szwecji i Hiszpanii.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki 1 24–30 stycznia 59. Rajd Monte Carlo Carlos Sainz Wyniki 2 16–18 lutego 40. Rajd Szwecji Kenneth Eriksson Wyniki 3 5–9 marca 25. Rajd Portugalii Carlos Sainz Wyniki 4 27 marca – 1 kwietnia 39. Rajd Safari Juha Kankkunen Wyniki 5 28 kwietnia – 1 maja 35. Rajd Francji Carlos Sainz Wyniki 6 2–5 czerwca 38. Rajd Grecji Juha Kankkunen Wyniki 7 26–30 czerwca 21. Rajd Nowej Zelandii Carlos Sainz Wyniki 8 23–27 lipca 11. Rajd Argentyny Carlos Sainz Wyniki 9 22–25 sierpnia 41. Rajd Finlandii Juha Kankkunen Wyniki 10 20–24 września 4. Rajd Australii Juha Kankkunen Wyniki 11 13–17 października 33. Rajd San Remo Didier Auriol Wyniki 12 27–31 października 23. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Kenjiro Shinozuka Wyniki 13 10–13 listopada 27. Rajd Hiszpanii Armin Schwarz Wyniki 14 24–27 listopada 47. Rajd Wielkiej Brytanii Juha Kankkunen Wyniki

Zespoły i kierowcy Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy Jolly Club Lancia Delta Integrale 16V Didier Auriol 1–3, 5–11, 14 Dario Cerrato 11 Andrea Aghini 11, 13 Gustavo Trelles 13 Toyota Team Europe Toyota Celica GT-Four ST165 Carlos Sainz 1, 3–11, 13–14 Armin Schwarz 1, 3, 5–6, 9–11, 13 Marc Duez 1, 3, 5, 14 Mats Jonsson 2, 9, 14 Leif Asterhag 2 Björn Waldegård 4 Mikael Ericsson 4, 6, 8, 14 Mohammed bin Sulayem 8 Neal Bates 10 Renaud Verreydt 11 Martini Lancia Lancia Delta HF Integrale 16V Miki Biasion 1, 3–4, 6, 8, 11, 14 Bruno Saby 1, 5, 14 Juha Kankkunen 1, 3–4, 6–11, 13–14 Yves Loubet 1, 5 Jorge Recalde 4, 8, 10 Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 Timo Salonen 1–2, 6, 9–10, 14 Kenneth Eriksson 1–2, 6, 9–10, 14 Kenjiro Shinozuka 4, 12 Ross Dunkerton 7, 10 Patrick Tauziac 12 Ford Motor Co Ford Sierra RS Cosworth 4x4 Alex Fiorio 1, 3, 6, 11 François Delecour 1, 3, 5–6, 11, 13–14 Malcolm Wilson 1, 3, 5–6, 11, 14 Gwyndaf Evans 2, 14 Bernard Béguin 5 Gianfranco Cunico 5, 11 Ari Vatanen 9 Mía Bardolet 13 Mazda Rally Team Europe Mazda 323 GT-X Hannu Mikkola 1–3, 6, 9, 14 Jesús Puras 1, 3 Grégoire de Mévius 1, 3, 6, 8, 11, 14 Ingvar Carlsson 2, 7, 10 Rod Millen 7, 10 Tommi Mäkinen 9, 14 Mikael Sundstöm 9 Subaru Rally Team Europe Subaru Legacy RS Markku Alén 2–3, 6–7, 9, 14 François Chatriot 2–3, 5 Ian Duncan 4 Patrick Njiru 4, 10 Peter Bourne 7, 10 Ari Vatanen 14 Colin McRae 14 Nissan Motorsports Europe Nissan Sunny GTi-R Stig Blomqvist 4, 6, 9, 14 Mike Kirkland 4 David Llewellin 4, 6, 9, 14 Stratis Hatzipanayiotou 6 Audi Sport Audi 90 Quattro Rudi Stohl 4, 8, 12 Patrice Servant 12 Société Diac Renault Clio 16S Jean Ragnotti 5 Philippe Bugalski 5 Prodrive BMW BMW M3 Patrick Bernardini 5 Frédéric Dor 5

Wyniki Klasyfikacja kierowców Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1991 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1 Do końcowego wyniku liczone było dziewięć najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą. Wyniki rajdów nie liczone w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Miejsce Kierowca MCO SWE PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV ESP GBR  Pkt  1 Juha Kankkunen (5) 4 1 1 2 4 1 1 NU 2 1 150 2 Carlos Sainz 1 1 NU 1 2 1 1 4 NU 6 NU 3 143 3 Didier Auriol NU 9 2 2 4 3 3 2 NU 1 12 101 4 Miki Biasion 2 3 NU 3 2 2 NU 69 5 Kenneth Eriksson 1 7 3 2 2 66 6 Armin Schwarz 4 NU NU 5 9 3 8 1 55 7 François Delecour 3 NU NU NU 4 3 6 40 8 Markku Alén 3 5 NU 4 NU 4 NU 40 9 Jorge Recalde 3 NU 5 8 6 29 10 Mikael Ericsson 2 6 6 27 11 Kenjiro Shinozuka 8 1 23 12 Mats Jonsson 2 6 21 13 Timo Salonen 8 NU NU X 5 4 21 14 Andrea Aghini 5 5 16 15 Patrick Tauziac 2 15 16 Ingvar Carlsson 4 8 NU 13 17 Marc Duez 11 NU 4 8 13 18 Malcolm Wilson 7 NU 5 NU 10 NU 13 19 Gianfranco Cunico 3 NU 12 20 Dario Cerrato 3 12 21 Rudi Stohl NU NU 3 12 22 Ari Vatanen 7 5 12 23 Rod Millen 6 6 12 24 Stig Blomqvist 5 NU 8 NU 11 25 Hannu Mikkola NU 7 NU 8 NU 7 11 26 Björn Waldegård 4 10 27 Patrice Servant 4 10 28 Mía Bardolet 4 10 29 Tommi Mäkinen 13 NU NU 5 NU 8 30 Lasse Lampi 5 NU NU 8 31 Neil Allport 5 8 32 Adolphe Choteau 5 8 33 François Chatriot 19 6 9 8 34 Bruno Saby 6 NU 9 8 35 Yves Loubet 9 6 8 36 Bjorn Johansson 6 6 37 Ian Duncan 6 6 38 Philippe Doue 6 6 39 Grégoire de Mévius NU 8 9 22 5 40 Jesús Puras NU 7 NU 4 41 Mike Kirkland 7 4 42 Patrick Bernardini 7 4 43 Brian Stokes 7 4 44 Mohammed bin Sulayem 7 4 45 Ross Dunkerton NU 7 4 46 Piero Liatti 7 4 47 Damien Chaballe 7 4 48 Luis Monzon 7 4 49 Per Eklund 8 NU 3 50 Philippe Bugalski 8 3 51 Gustavo Trelles 8 NU NU 3 52 Nicolas Min 8 3 53 Fernando Capdevila 13 NU NU 26 8 NU 3 54 David Llewellin NU 9 10 3 55 Alex Fiorio 10 NU NU 9 3 56 Ernst Harrach 9 2 57 Guy Jack 9 2 58 Ross Meekings 9 2 59 Neal Bates 9 2 60 Jean-Claude Dupuis 9 2 61 Joaquim Casasayas 9 2 62 Minna Sillankorva 18 NU 10 22 1 63 Leif Asterhag 10 1 64 Carlos Bica 10 1 65 Steve Anthony 10 1 66 Jean-Pierre Manzagol 10 1 67 Giannis Vardinogiannis 10 1 68 Brian Watkin 10 1 69 Ed Ordynski NU 25 10 1 70 Jose-Maria Ponce 10 1 71 Louise Aitken-Walker 10 1

Klasyfikacja zespołowa W sezonie 1991 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza: Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8ºPunkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji, Nowej Zelandii, Wybrzeża Kości Słoniowej i Hiszpanii nie był brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt  1 Lancia (2) (2) 1 (2) 1 2 1 1 1 1 137 2 Toyota 1 1 2 1 2 1 (4) 3 (6) (3) 128 3 Mitsubishi 8 8 7 3 2 2 62 4 Ford 3 3 7 4 6 54 5 Mazda 7 8 9 5 6 7 44 6 Subaru 5 6 9 4 5 42 7 Nissan 5 9 8 16 8 BMW 7 6 9 Renault 8 4 10 Daihatsu 9 2 Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N) Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę sześć najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą. Miejsce Kierowca MCO SWE PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV ESP GBR  Pkt.  1 Gregoire de Mevius – – 13 – – 10 – 13 – – 10 – – 5 51 2 Stig-Olov Walfridsson – 13 – – – – – – 10 – – – – – 23 3 Fernando Capdevila – – 5 – – – – – – – – – 13 – 18 4 Piergiorgio Bedini – – 10 – – – – – – – 7 – – – 17 5 Ed Ordynski – 2 – – – – – – 1 13 – – – – 16 6 Dave Strong – – – – – – 8 – – 7 – – – – 15 7 Carlos Saúl Facundo Menem – – – – – 7 – – – – – – 7 – 14 8 Christophe Spiliotis 13 – – – – – – – – – – – – – 13 8= Michael Hughes – – – 13 – – – – – – – – – – 13 8= Jean-Pierre Manzagol – – – – 13 – – – – – – – – – 13 8= Stratis Hatzipanayiotou – – – – – 13 – – – – – – – – 13 8= Ross Meekings – – – – – – 13 – – – – – – – 13 8= Jouko Puhakka – – – – – – – – 13 – – – – – 13 8= Giovanni Manfrinato – – – – – – – – – – 13 – – – 13 8= Philippe Doué – – – – – – – – – – – 13 – – 13 8= Robbie Head – – – – – – – – – – – – – 13 13 17 Auguste Turiani – – – – – – – 10 – – 3 – – – 13

Przypisy

Linki zewnętrzne Wyniki sezonu na stronie eWRC.com