Auto Union D – samochód Grand Prix (rywalizujący także w Mistrzostwach Europy), zaprojektowany przez Oskara Sieblera, Roberta Eberana von Eberhorsta i Wernera Strobela. Rywalizował w sezonach 1938–1939.
Historia Do końca 1937 roku Auto Union wygrał 32 z 54 wyścigów, w których brał udział. Po 1937 roku Ferdinand Porsche odszedł z firmy do Mercedesa, ponadto na początku roku 1938 zginął kierowca Auto Uniona, Bernd Rosemeyer. W roku 1938 wchodziły w życie nowe przepisy, według których minimalna masa samochodu musiała wynosić 850 kg, a pojemność doładowanych silników została ograniczona do trzech litrów.
Auto Union, podobnie jak Mercedes, zdecydował się na zastosowanie silnika w konfiguracji V12. Początkowo dysponował jedną sprężarką Roots, a w 1939 roku – dwiema. Mimo mniejszej pojemności, silnik modelu D zachował moc silnika typu C. Ponadto dzięki mniejszemu silnikowi pozycja kierowcy była cofnięta. Teoretycznie prędkość obrotowa jednostki wynosiła 10 000 rpm, ale podczas wyścigów nie przekraczała 7 000 rpm. Główną zmianą w tylnym zawieszeniu było zastąpienie osi wahliwej osią De Dion. Prowadzenie samochodu znacznie się poprawiło, ale Auto Union nie stosował z tyłu, w przeciwieństwie do Mercedesa, amortyzatorów hydraulicznych. Karoseria była rozwinięciem modelu D. Samochód ważył dokładnie 850 kg, natomiast przygotowany do wyścigu wraz z kierowcą – 1220 kg.
Wyniki w Mistrzostwach Europy
Sezon Zespół Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wynikikierowców 1938 Pkt.Msc. Auto Union AG Christian Kautz NU - NU NU 28 14 Rudolf Hasse NU NU - - 28 14 Tazio Nuvolari - NU 9 1 20 5 Hans Stuck - 3 4 NU 20 5 Hermann Paul Müller - 4 NU NU 20 5 1939 Pkt.Msc. Auto Union AG Tazio Nuvolari NU NU NU 5 – – Rudolf Hasse 2 - NU NU – – Hermann Paul Müller NU 1 2 4 – – Georg Meier NU 2 NU - – – Hans Stuck - 6 NU 10 – –
Bibliografia
Linki zewnętrzne Auto Union D Type
Kategoria:Samochody Grand Prix