Zygmunt Zbichorski (ur. 17 czerwca 1914 w Łodzi, zm. 2 sierpnia 2002) – profesor zwyczajny nauk technicznych na Politechnice Warszawskiej i Politechnice Śląskiej.
Życiorys Urodził się jako syn Józefa i Franciszki z Baczyńskich (jego ojciec był rzemieślnikiem oraz brał udział w powstaniu i plebiscycie na Górnym Śląsku). Ukończył kolejno Państwową Szkołę Przemysłową, Wydział Chemiczny w Bydgoszczy (1933), Państwową Szkołę Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie (1937), Politechnikę Lwowską (1943) i Politechnikę Śląską w Gliwicach (1946). Pracę zawodową rozpoczął w 1937 jako technolog w Państwowej Fabryce Karabinów w Warszawie.
Równocześnie w 1938 ukończył z pierwszą lokatą wojskową szkołę im. Józefa Bema w Zambrowie i został przydzielony do 1 pułku artylerii najcięższej. We wrześniu 1939 został dowódcą II plutonu 3 baterii i awansował do stopnia podporucznika (w 2000 otrzymał stopień podpułkownika rezerwy).
W czasie II wojny do 1943 przebywał we Lwowie, potem wrócił do Warszawy, brał udział w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu AK „Radosław” (pułk „Broda 53”, batalion „Zośka”, pluton pancerny „Wacek”).
Od stycznia 1945 uczestniczył w odrodzeniu i rozwijaniu ruchu naukowego organizacji i kierowania, w tym pisma „Przegląd Organizacji” założonego jeszcze przez Karola Adamieckiego. Od 1965 w Politechnice Warszawskiej, na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej, a następnie Wydziale Mechanicznym Technologicznym.
Pochowany na cmentarzu parafialnym w BrwinowieWykaz profesorów i docentów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 2000-2010, Zygmunt Zbichorski.
Zajmowane stanowiska Dyrektor Instytutu Naukowej Organizacji i Kierownictwa (1946) Dyrektor naukowy w Głównym Instytucie Pracy (1948–1954 i 1957–1962) Dyrektor naukowy Instytut Ekonomiki i Organizacji Przemysłu (potem „Orgmasz”) Kierownik Katedry Ekonomiki i Organizacji Produkcji na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej w Politechnice Warszawskiej (1965–1970) Prodziekan Wydziału Mechaniki Precyzyjnej (1967-70), Dziekan Wydziału Mechanicznego Technologicznego (1979 – 1982) Przewodniczący Polskiego Komitetu Ergonomii i Ochrony Pracy NOT Wiceprzewodniczący Komitetu Ergonomii PAN, Zastępca Przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego Założyciel i wieloletni redaktor „Biblioteki Organizatora” prowadzonej przez Stowarzyszenie Inżynierów Mechaników Polskich Redaktor naczelny miesięcznika „Organizacja i Kierownictwo” We wrześniu 1986 został członkiem Komisji Partyjno-Rządowej ds. Przeglądu i Unowocześniania Struktur Organizacyjnych Gospodarki i Państwa (pracującej pod przewodnictwem sekretarza KC PZPR Mariana Woźniaka)Sprawna organizacja warunkiem postępu, "Rzeczpospolita", nr 224, 25 września 1986, s. 4..
Ważne publikacje Pierwszy polski podręcznik organizacji pt. „Zasady organizacji i kierownictwa” (1945) „Organizacja transportu wewnętrznego w zakładach przemysłu maszynowego” (1972) Podręczniki: „Ekonomika i organizacja produkcji” (1975), „Ergonomia” (1975).
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1523-1524
Linki zewnętrzne Biogram powstańczy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Ludzie związani z Brwinowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2002