Zygmunt Zbichorski (ur. 17 czerwca 1914 w Łodzi, zm. 2 sierpnia 2002) – profesor zwyczajny nauk technicznych na Politechnice Warszawskiej i Politechnice Śląskiej.

Życiorys Urodził się jako syn Józefa i Franciszki z Baczyńskich (jego ojciec był rzemieślnikiem oraz brał udział w powstaniu i plebiscycie na Górnym Śląsku). Ukończył kolejno Państwową Szkołę Przemysłową, Wydział Chemiczny w Bydgoszczy (1933), Państwową Szkołę Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie (1937), Politechnikę Lwowską (1943) i Politechnikę Śląską w Gliwicach (1946). Pracę zawodową rozpoczął w 1937 jako technolog w Państwowej Fabryce Karabinów w Warszawie.

Równocześnie w 1938 ukończył z pierwszą lokatą wojskową szkołę im. Józefa Bema w Zambrowie i został przydzielony do 1 pułku artylerii najcięższej. We wrześniu 1939 został dowódcą II plutonu 3 baterii i awansował do stopnia podporucznika (w 2000 otrzymał stopień podpułkownika rezerwy).

W czasie II wojny do 1943 przebywał we Lwowie, potem wrócił do Warszawy, brał udział w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu AK „Radosław” (pułk „Broda 53”, batalion „Zośka”, pluton pancerny „Wacek”).