Zbigniew Kompielski, ros. Збигнев Казимирович Компельский (ur. 19 lipca 1903 roku w Kijowie, zm. 26 września 1937 roku w rejonie Toledo) – rosyjski, a następnie polski wojskowy, urzędnik państwowy, instruktor wojskowy, ochotnik wojsk frankistowskich podczas hiszpańskiej wojny domowej.
Od 1912 roku uczył się w polskim gimnazjum w Kijowie. Po wybuchu I wojny światowej wraz z kolegą w grudniu 1914 roku udał się „na front”, ale został schwytany przez policję, po czym powrócił do domu. W 1919 roku wstąpił ochotniczo do wojsk Białych generała Antona Denikina. W grudniu tego roku wszedł w skład oddziału gimnazjalistów, który ochraniał odwrót wojsk Białych w kierunku Odessy. Zbigniew Kompielski zachorował na tyfus, lecząc się w Tyraspolu. Po zajęciu miasta przez wojska bolszewickie zdołał uniknąć aresztowania i wysłania do obozu koncentracyjnego, po czym powrócił do Kijowa. W 1921 roku nielegalnie przekroczył granicę radziecko-polską. Wkrótce wstąpił do Wojska Polskiego. Służył jako młodszy oficer w jednym z pułków kawalerii. W 1927 roku odszedł z armii, zostając urzędnikiem starostwa w Brasławiu. Następnie pełnił funkcję instruktora w jednej z organizacji paramilitarnych. W maju 1936 roku zamieszkał w Gdańsku, gdzie został działaczem Rosyjskiego Ruchu Narodowo-Socjalistycznego (RNSD). W grudniu tego roku przybył do Hiszpanii, wstępując do wojsk frankistowskich. Otrzymał stopień porucznika. Służył w kompanii ckm 7 Bandery Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej. Uczestniczył w ciężkich walkach o Madryt. Latem 1937 roku przeszedł do nowo sformowanej 14 Bandery Legii. Zginął podczas szturmu Toledo, ratując rannego dowódcę kompanii.
Linki zewnętrzne Biografia Zbigniewa Kompielskiego (jęz. rosyjski)
Bibliografia Aleksandr W. Okorokow, Русские добровольцы, 2007
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Oficerowie kontraktowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Zagraniczni ochotnicy wojsk frankistowskich Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1937