Lazy Jones – komputerowa gra zręcznościowa stworzona przez Davida Whittakera, a wydana przez Terminal Software w 1984 roku na komputery Commodore 64, ZX Spectrum i MSX.
Rozgrywka W Lazy Jones gracz steruje tytułowym leniwym pracownikiem personelu sprzątającego, który porusza się po trzypiętrowym hotelu. Zadaniem gracza jest unikanie menadżera hotelu, wózka oraz ducha poprzedniego menadżera. Gracz w celu uniknięcia straty życia może nad nimi przeskakiwać, przemieszczać się między piętrami przy pomocy windy lub chować się w pokojach. W grze jest 18 takich pokoi. W piętnastu z nich znajdują się komputery, na których można zagrać w jedną z 15 minigier w stylu arcade. Są to zmodyfikowane wersje takich tytułów jak: Space Invaders, Breakout, Frogger, czy Pong. Każda minigra ma określony czas przeznaczony na grę – po tym, jak się skończy lub też w przypadku utraty życia w minigrze, bohater opuszcza pokój i nie może do niego ponownie wejść. Po zaliczeniu wszystkich pokoi gracz zaczyna od początku ze zwiększonym poziomem trudności – wzrasta tempo. Celem gry jest zdobywanie punktów w minigrach, które sumują się na łączny wynik gracza.
Muzyka Ścieżka dźwiękowa gry zawiera fragmenty takich utworów jak „99 Luftballons” niemieckiej wokalistki Neny, „Fade to Gray” zespołu Visage, czy „Living on the Ceiling” grupy Blancmange.
Prawa do muzyki z jednej z minigier pt. Star Dust zostały odkupione od Davida Whittakera przez Floriana Senftera z Zombie Nation za niewiadomą kwotę i wykorzystane jako główny motyw utworu „Kernkraft 400”. Singel zdobył wysokie miejsca na listach przebojów m.in. na brytyjskim Singles Top 100 w 2000 roku, gdzie dotarł do 2. miejsca. Jest też jednym z najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli muzyki techno/elektronicznej i grany jest m.in. na stadionach podczas imprez sportowych.
Temat przewodni gry był też inspiracją do stworzenia utworu „Lazy Lace”, który był początkiem kariery szwedzkiego DJ-a Avicii.
Odbiór gry Recenzent „Commodore Horizons” stwierdził w 1984 roku, że gra ma bardzo dobry stosunek ceny do jakości i jest jedną z najoryginalniejszych, jakie widział do tej pory. Miesięcznik „Personal Computer Games” przyznał grze wyróżnienie PCG HIT. W uzasadnieniu Richard Patey napisał, iż gra jest ożywczo zabawna, efekty dźwiękowe są interesujące, a małoekranowa grafika w trakcie rozgrywania minigier jest piękna.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gry komputerowe z 1994 roku Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Wielkiej Brytanii Kategoria:Gry na platformę Commodore 64 Kategoria:Gry na platformę MSX Kategoria:Gry na platformę ZX Spectrum Kategoria:Komputerowe gry zręcznościowe