Konstantin Pawłowicz Butejko (, ur. 27 stycznia 1923 w Iwanicy, zm. 2 maja 2003 w Moskwie) – radziecki lekarz pochodzenia ukraińskiego, twórca metody leczącej choroby wynikające z hiperwentylacji, m.in. astmę, nadciśnienie tętnicze, migreny, choroby układu oddechowego, nerwowego i krwionośnego. Metoda Butejki opiera się na ogromnej roli dwutlenku węgla w ciele człowieka i efekcie Bohra.
Młodość Konstantin Pawłowicz Butejko urodził się w rodzinie rolników w Iwanitsy pod Kijowem. Jego ojciec był mechanikiem, więc Butejko postanowił iść w jego ślady i rozpoczął studia na Politechnice w Kijowie. Ze względu na wybuch II wojny światowej musiał przerwać studia, a sam został przydzielony do konwoju zaopatrującego linie frontu. W czasie wojny Butejko zniechęcił się do mechaniki i podjął decyzję o rozpoczęciu studiów medycznych.
Studia medyczne W 1946 r. Butejko został przyjęty na Pierwszy Moskiewski Państwowy Uniwersytet Medyczny im. I.M. Sieczenowa. W trakcie studiów otrzymał zadanie, by obserwować częstość oddechu pacjentów w związku z nasileniem ich stanów chorobowych. Szybko doszedł do wniosku, że istnieje związek pomiędzy tymi dwoma czynnikami – im poważniejszy stan pacjenta, tym ciężej on oddychał. Jego główną dziedziną zainteresowania w czasie studiów było nadciśnienie tętnicze, na które sam cierpiał. Mimo dostępu do najlepszych lekarstw choroba rozwijała się i w roku 1952 lekarze dawali Butejce najwyżej kilka miesięcy życia. Nikt nie znał przyczyny jego choroby. Butejko będąc sam w bardzo złym stanie zdrowia, zauważył swoje problemy z oddychaniem. Przypomniał sobie obserwacje chorych pacjentów i ich sposób oddychania. Butejko wpadł wówczas na pomysł, że być może to nie choroba jest przyczyną problemów z oddychaniem, ale to ciężki oddech i hiperwentylacja wywołują chorobę, więc możliwa jest poprawa stanu zdrowia poprzez świadomą i celową kontrolę oddechu. Interesował się również jogą i znał techniki oddechowe praktykowane w tej sztuce. Zaczął ją wykorzystywać, aby spłycić swój własny oddech. W ciągu kilkunastu minut poczuł, że jego symptomy chorobowe takie jak ból głowy, ból w okolicy serca, bóle nerek i mięśni zniknęły. W ten oto sposób sam wyleczył się z nadciśnienia i stworzył podwaliny metody Butejki.
Rozwój metody W latach 60. XX wieku, by móc prowadzić badania nad swoją metodą dr Butejko postanowił zrezygnować z pracy w elitarnym moskiewskim szpitalu i przenieść się na Syberię do Nowosybirska, gdzie powstawała nowa Akademia Nauki. Dr Butejko został w niej mianowany dyrektorem laboratorium. By pomóc sobie w badaniach, Butejko wymyślił maszynę diagnostyczną zwaną kombajnem medycznym, który umożliwiał jednoczesne badanie wielu funkcji ciała pacjenta i potwierdzać skuteczność jego metody. Butejko zdawał sobie sprawę, że wiele symptomów chorobowych, uznanych przez lekarską społeczność za odrębne jednostki chorobowe, są wynikiem nadmiernego oddychania. Jego metoda opierała się na hipowentylacji i stąd inna jej nazwa- Wolicjonalna Eliminacja Głębokiego Oddychania – ang. VEDB. Skuteczność i prostota jego metody była tak wielka, że sława doktora rosła i przyjeżdżało do niego coraz więcej pacjentów, którzy wracali do zdrowia dzięki korekcie nawyków oddechowych. Przełożonym dra. Butejki był prof. Pomechin, któremu nie podobał się taki obrót spraw, w związku z czym sabotował prace Butejki próbując dokonać na nim zamachu, posądzając go o niepoczytalność, a wreszcie niszcząc całe jego laboratorium w 1968 r.
W 1981 r. odbyło się drugie oficjalne badanie jego metody w moskiewskiej Akademii Medycznej na oddziale dla dzieci z astmą. Wyniki były bardzo pozytywne: wyleczono między 94-96% pacjentów. W 1985 r. rosyjskie Ministerstwo Zdrowia wydało zalecenia dla wszystkich lekarzy, by leczyli pacjentów metodą Butejki. Jednakże te zalecenia nigdy nie zostały wprowadzone w życie. W 1987 r. w czasie pieriestrojki dr Butejko uzyskał pozwolenie na otwarcie własnej kliniki w Moskwie, którą później nazwano Kliniką Butejki. Metoda Butejki wyszła poza granicę Rosji pod koniec lat 80. XX w., kiedy to australijski biznesmen trafił do szpitala w Rosji z powodu ataku anginy. Tam poznał metodę Butejki i uznał ją za bardzo pomocną. Australijczyk ten zasponsorował dwóch rosyjskich instruktorów metody Butejki, by zaczęli nauczać metody w Australii. W krótkim czasie jeden z instruktorów, Aleksander Stalmatski zaczął kształcić innych nauczycieli. Od tamtej pory metoda Butejki jest nauczana w wielu krajach.
Przypisy
Bibliografia P. McKeown, Zamknij usta, 2013 Cowie RL, A randomised controlled trial of the Buteyko technique as an adjunct to conventional management of asthma, 2008 L. Chaitow, Multidyscyplinarne podejście do zaburzonych wzorców oddychania, 2002 S. Altukhov Dr Buteyko's Discovery. Trilogy, vol 1 www.normalbreathing.com
Linki zewnętrzne Biography of K.P. Buteyko MD
Kategoria:Radzieccy lekarze Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2003