Benigna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika benigna, oznaczającego „dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa”, który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI. Patronką tego imienia jest bł. Benigna z Wrocławia (lub Trzebnicy).
Staropolskie zdrobnienia: Bieniaszka, Bienusza, Bieńka (może też od Benedykty), Biechna (też od Benedykty i Beaty), Bogna (która mogła być wcześniej istniejącym skróceniem od imion złożonych typu Bogumiła)M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, .
Benigna imieniny obchodzi 20 czerwca, jako wspomnienie bł. Benigny.
Odpowiedniki w innych językach łacina – Benigna język angielski – Benigna język francuski – Bénigne (też dla Benignusa) język hiszpański – Benigna język niemiecki – Benigna język rosyjski – Benigna język węgierski – Benigna język włoski – Benigna
Znane osoby noszące imię Benigna Benigna z Wrocławia – mniszka i święta. Wilhelmina Żagańska, właśc. Katharina Friederike Wilhelmine Benigna von Kurland – księżna żagańska.
Przypisy
Kategoria:Żeńskie imiona łacińskie