Przemek Dyakowski (ur. 1 czerwca 1935 w Krakowie) – polski saksofonista jazzowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (1904–1971), ostatniego właściciela majątków Masłomiąca i Młodziejowice, i Zofii ze Skąpskich (1911–1980). Brat Andrzeja Dyakowskiego, malarza, profesora ASP w Gdańsku, Pawła (1940–1945) i Elżbiety (1944–2021), scenografki. Wychowywał się w Zakopanem, gdzie ukończył szkołę podstawową. W młodości chciał zostać skoczkiem narciarskim. Od 1952 uczył się w Technikum Wychowania Fizycznego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej w Stalinogrodzie, w 1954 zdał maturę. W 1956 przez trzy miesiące uczył WF-u w Technikum Samochodowym w Mysłowicach, następnie był inspektorem ds. odznaki „Sprawny do Pracy i Obrony” w Wojewódzkim Komitecie Kultury Fizycznej w Katowicach.
Początkowo grał na akordeonie (klubie studenckim „Nawojka”) i pianinie, następnie swoje zainteresowania muzyczne przeniósł na saksofon, był uczniem solisty orkiestry radiowej w Krakowie Józefa Łysaka. Pod koniec lat 50., jako uczeń szkoły muzycznej rozpoczął grę na saksofonie w zespole Zygmunta Koniecznego w kabarecie Piwnica pod Baranami, związany był też z klubem jazzowym na ul. Marka i klubem Pod Jaszczurami.
Po przybyciu do Trójmiasta grał m.in. w kabarecie To-Tu Tadeusza Chyły i w zespole Klubu Studentów Wybrzeża ŻAK wraz z Włodzimierzem Nahornym. Twórca działającego do dzisiaj zespołu Rama 111, który od 1968 przez 10 lat był zespołem Radia Gdańsk, gdzie dokonał wielu nagrań. Przemek Dyakowski brał udział w Jazz Jamboree, dawał koncerty z cyklu Jazz w Filharmonii (m.in. w Filharmonii Narodowej), Gdynia Summer Jazz Days i podczas licznych festiwali.
Wśród artystów, którym akompaniował są: Cab Calloway, Shirley Jones, Steve Allen, Bobby Short oraz Elaine Delmar.
Od 1963 jest mężem Ludmiły (Luby) z domu Kubale.
Dyskografia Marianna Wróblewska – Byle bym się zakochała (1973) Niebiesko-Czarni – Koncert dla Ady (1993) Mietek Blues Band – Tribute to the blues (1996) Rama 111 – W Gdyni gra… (1997) Piotr Lemańczyk – Follow the soul (2003) Tymon & The Transistors – Wesele (2004) Przemek Dyakowski – Take it easy! (2005) Larry Ugwu, Ikenga Drummers – Lustereczko (2006) Przemek Dyakowski, Leszek Możdżer, Sławek Jaskułke – Melisa (2007) – złota płyta Biafro – No More Bloodshed (Heavy Metal Reggae) (2010) Irek Wojtczak – Direct Memory Access (2011) Przemek Dyakowski – Take It Easy III (2012)
Nagrody i wyróżnienia Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 45-lecia pracy artystycznej (2005) Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2005) Medal im. Eugeniusza Kwiatkowskiego „Za wybitne zasługi dla Gdyni” (2006) Pomorska Nagroda Artystyczna (2007, 2015) Nagroda Muzyczna „Fryderyk” za całokształt działalności artystycznej (2019) „Grand Prix Jazz Melomani” – nagroda łódzkiego Stowarzyszenia Jazzowego „Melomani” za całokształt twórczości (2019) Wielka Pomorska Nagroda Artystyczna „Gryf Pomorski” (2021) Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury za wyjątkowe osiągnięcia artystyczne (2025)
Źródło:.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Ludzie kultury związani z Gdynią Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Muzycy związani z Gdańskiem Kategoria:Polscy saksofoniści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Polscy zdobywcy złotych płyt