Przemek Dyakowski (ur. 1 czerwca 1935 w Krakowie) – polski saksofonista jazzowy.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (1904–1971), ostatniego właściciela majątków Masłomiąca i Młodziejowice, i Zofii ze Skąpskich (1911–1980). Brat Andrzeja Dyakowskiego, malarza, profesora ASP w Gdańsku, Pawła (1940–1945) i Elżbiety (1944–2021), scenografki. Wychowywał się w Zakopanem, gdzie ukończył szkołę podstawową. W młodości chciał zostać skoczkiem narciarskim. Od 1952 uczył się w Technikum Wychowania Fizycznego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej w Stalinogrodzie, w 1954 zdał maturę. W 1956 przez trzy miesiące uczył WF-u w Technikum Samochodowym w Mysłowicach, następnie był inspektorem ds. odznaki „Sprawny do Pracy i Obrony” w Wojewódzkim Komitecie Kultury Fizycznej w Katowicach.

Początkowo grał na akordeonie (klubie studenckim „Nawojka”) i pianinie, następnie swoje zainteresowania muzyczne przeniósł na saksofon, był uczniem solisty orkiestry radiowej w Krakowie Józefa Łysaka. Pod koniec lat 50., jako uczeń szkoły muzycznej rozpoczął grę na saksofonie w zespole Zygmunta Koniecznego w kabarecie Piwnica pod Baranami, związany był też z klubem jazzowym na ul. Marka i klubem Pod Jaszczurami.