thumb|Pałac w Klimaszówce wybudowany przez Kaliksta, dom rodzinny Piotra Piotr Dunin Borkowski h. Łabędź (ur. w Klimaszówce, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Kaliksta i Marii z Wołowskich, urodzony 17 maja 1898 w Klimaszówce, w ówczesnym powiecie płoskirowskim guberni podolskiej. W 1917 ukończył szkołę realną w Płoskirowie. W czerwcu tego roku jako junkier rozpoczął naukę w szkole artylerii w Kijowie.

Od października 1917 do czerwca 1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji, początkowo w Legii Podchorążych, a od 12 stycznia 1918 w załodze improwizowanego pociągu pancernego „Związek Broni”. Równocześnie (do grudnia 1918) działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Za postawę wykazaną podczas walk, 10 maja 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie – popartym przez gen. Dowbor-Muśnickiego – czytamy m.in.:

1 listopada 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. W trakcie wojny polsko-ukraińskiej służył w załodze pociągu pancernego „Śmiały” i od 27 grudnia 1918 do 30 czerwca 1919 dowodził plutonem artylerii. Podczas wojny polsko-bolszewickiej brał udział w walkach w okolicach Grodna, Lwowa i Warszawy.

Po zakończeniu wojny służył w 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu. Był autorem projektu odznaki pamiątkowej pułku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 522. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z macierzystego pułku do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1924/26. Z dniem 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do 11 Dywizji Piechoty w Stanisławowie. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 41. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie 1927 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko referenta, a następnie w Oddziale I Sztabu Generalnego. Z dniem 31 marca 1931 został przeniesiony w stan nieczynny (jednocześnie unieważniono jego przeniesienie do Oddziału II SG). Z dniem 31 marca 1932 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 19 pułku artylerii lekkiej.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 służył w Sztabie Frontu Północnego na stanowisku oficera Oddziału IV. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Od 6 grudnia 1939 był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 2283 – wskazany jako Borkowski Piotr (raport dzienny z 16 maja 1943). Przy zwłokach Piotra Dunin-Borkowskiego zostały odnalezione: list, karta szczepień 611, kwit depozytowy oraz orzełek od munduru. Figuruje liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02283.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Życie prywatne Jego żoną była Helena z Niezabytowskich, z którą miał synów Michała (ur. 15 stycznia 1931) i Stanisława (ur. 9 kwietnia 1932). Zamieszkiwali w majątku Bartasze, w powiecie szczuczyńskim.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6843 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych trzykrotnie Amarantowa wstążka Srebrny Krzyż Zasługi – 15 grudnia 1925M.P. z 1925 r. nr 296, poz. 1253 „za zasługi, położone na polu organizacji armji”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa Medal Pamiątkowy 1918–1928 (Łotwa)

Upamiętnienie 14 września 2008, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, został zasadzony Dąb Pamięci na terenie kościoła św. Stanisława Kostki w Płocku, honorujący Piotra Dunin-Borkowskiego.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Piotr Dunin Borkowski Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940