thumb|Pałac w Klimaszówce wybudowany przez Kaliksta, dom rodzinny Piotra Piotr Dunin Borkowski h. Łabędź (ur. w Klimaszówce, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Kaliksta i Marii z Wołowskich, urodzony 17 maja 1898 w Klimaszówce, w ówczesnym powiecie płoskirowskim guberni podolskiej. W 1917 ukończył szkołę realną w Płoskirowie. W czerwcu tego roku jako junkier rozpoczął naukę w szkole artylerii w Kijowie.

Od października 1917 do czerwca 1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji, początkowo w Legii Podchorążych, a od 12 stycznia 1918 w załodze improwizowanego pociągu pancernego „Związek Broni”. Równocześnie (do grudnia 1918) działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Za postawę wykazaną podczas walk, 10 maja 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie – popartym przez gen. Dowbor-Muśnickiego – czytamy m.in.:

1 listopada 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. W trakcie wojny polsko-ukraińskiej służył w załodze pociągu pancernego „Śmiały” i od 27 grudnia 1918 do 30 czerwca 1919 dowodził plutonem artylerii.