Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2011 – dziesiąte mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez FIRA-AER mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie siedmiu turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 18 czerwca – 17 lipca 2011 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istniał system awansów i spadków.
W pierwszych dwóch turniejach triumfowali Anglicy pokonując w finałach Hiszpanów i Portugalczyków, w trzecim zaś niespodziewanie najlepsi okazali się Rosjanie. Angielskiemu zespołowi do triumfu w końcowej klasyfikacji wystarczało zatem zdobycie czwartego miejsca w ostatnich zawodach, uplasowali się jednak na piątej lokacie, a dzięki przyłożeniu Gonçalo Foro w ostatniej minucie finałowego pojedynku wygrali Portugalczycy. Dzięki zwycięstwu w tym turnieju reprezentanci Portugalii zdobyli jednocześnie mistrzostwo Europy, srebrny medal ze stratą jednego punktu przypadł Anglii, zaś brązowy Hiszpanii.
Po zakończeniu cyklu FIRA-AER opublikowała statystyki. Najwięcej punktów zdobył Anglik Christian Lewis-Pratt (191), w klasyfikacji przyłożeń triumfował zaś jego rodak Nicholas Royle (35).
Informacje ogólne System rozgrywek mistrzowskich został zmodyfikowany w perspektywie turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016. Mistrzostwa zostały rozegrane w formie siedmiu turniejów w dwunastozespołowej obsadzie – czterech w Grand Prix Series, dwóch w Dywizji A oraz jednym w Dywizji B.
Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu czterech turniejów w czerwcu i lipcu – w Lyonie, Moskwie, Barcelonie i Bukareszcie – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaTournament Manual, s. 8, 27–28: MiejscePunkty 118 216 315 414 512 610 78 86 94 103 112 121 W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawieTournament Manual, s. 15: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.
Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na dwie sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – dwie czołowe drużyny z każdej grupy awansowały do półfinałów, zespoły z miejsc trzeciego i czwartego do turnieju Plate, a pozostałe walczyły o Bowl. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierciTournament Manual, s. 33–35.
Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku uzupełnionego o Anglię i Walię, które uplasowano na miejscach 6–7 w rozgrywkach elityTournament Manual, s. 7, 28.
Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków zmodyfikowany w związku z dołączeniem od 2012 roku reprezentacji Szkocji – po zakończonym sezonie dwie najsłabsze reprezentacje z Grand Prix Series oraz Dywizji A zostały relegowane do niższych klas rozgrywkowych, a ich miejsce zajęli zwycięzcy zawodów odpowiednio Dywizji A oraz Dywizji BTournament Manual, s. 27.
Uczestnicy Obsada turniejów została ustalona na podstawie wyników osiągniętych w poprzednich mistrzostwachTournament Manual, s. 7. GPSDywizja ADywizja B
Turnieje Lyon (18-19 czerwca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Moskwa (25-26 czerwca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Barcelona (9-10 lipca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Bukareszt (16-17 lipca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Klasyfikacja końcowa Poz.DrużynaLYOMOSBARBUKOgółemPunkty+/-Punkty+/-Punkty+/-Punkty+/-Punkty+/-14+1616+11215+4718+10263+277 18+13618+11414+8412+11662+450 16+10915+5312+15216+13159+445 412+218+6618+7314+1152+171 515+6112+518+3215+3650+180 68+4314-303-4510+435-28 74+126-1816+518-3534+10 810+210-24+16-3330-32 93-223-4410-654-3720-168 106-1051-1446-762-8715-412 112-864-392-1123-2711-264 121-1872-1191-1421-1815-629
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona FIRA-AER