Po zakończeniu cyklu FIRA-AER opublikowała statystyki. Najwięcej punktów zdobył Anglik Christian Lewis-Pratt (191), w klasyfikacji przyłożeń triumfował zaś jego rodak Nicholas Royle (35).
Informacje ogólne System rozgrywek mistrzowskich został zmodyfikowany w perspektywie turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016. Mistrzostwa zostały rozegrane w formie siedmiu turniejów w dwunastozespołowej obsadzie – czterech w Grand Prix Series, dwóch w Dywizji A oraz jednym w Dywizji B.
Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu czterech turniejów w czerwcu i lipcu – w Lyonie, Moskwie, Barcelonie i Bukareszcie – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaTournament Manual, s. 8, 27–28: MiejscePunkty 118 216 315 414 512 610 78 86 94 103 112 121 W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawieTournament Manual, s. 15: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.