, również – najstarszy japoński kompleks świątynny buddyjskiej sekty shingon-shū. Zbudowany w latach 588–596 w miejscowości Asuka. Częściowo przeniesiona do Nary, pod nazwą Gangō-ji.
Pierwotnie kompleks składał się z centralnej pagody i trzech pawilonów kondō (na wschód, zachód i północ od pagody). Całość ma plan prostokąta obwiedzionego krużgankiem. Na północy, za krużgankiem, znajdował się jeszcze jeden pawilon. Brama wjazdowa umiejscowiona była na południu.
Historia Powstanie Asuka-dera wiązało się z walkami politycznymi w państwie Yamato na przełomie VI i VII wieku. Umako Soga, sprawujący faktyczną władzę za panowania cesarzowej Suiko, zwrócił się o wsparcie do buddyzmu w obliczu konfliktów wewnętrznych. Buddyjscy kapłani byli wówczas cenieni za umiejętności wróżenia i dokonywania cudów, co skłoniło Umako Soga do złożenia obietnicy budowy świątyni w zamian za sukces polityczny. Budowę świątyni opisuje kronika Nihongi (720 r.), najstarszy japoński tekst historyczny. Pierwszym krokiem było wybranie pomyślnej lokalizacji – domu szamana lub maga, który został wyburzony w 588 roku. Prace budowlane rozpoczęto w 592 roku i zakończono po czterech miesiącach, co świadczy o ich intensywności i znaczeniu politycznym. Przed poświęceniem świątyni w 606 roku umieszczono w niej ozdobne draperie ścienne oraz brązowy posąg Buddy. W 1196 roku świątynia została w dużym stopniu zniszczona przez pożar.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Świątynie buddyjskie w Japonii