Opowieści z ciemnej strony (ang. Tales from the Darkside: The Movie) – amerykańska antologia filmowa grozy z 1990 roku w reżyserii Johna Harrisona na podst. serialu antologicznego grozy pod tym samym tytułem autorstwa George’a A. Romero.

Film często określany jest jako trzecia część serii filmowej Creepshow (Koszmarne opowieści, Creepshow 2 – Opowieści z dreszczykiem) reżyserii George'a A. Romero i Stephena Kinga, jednak klimat filmu jest podobny do serialu Opowieści z ciemnej strony.

Fabuła Epizod ramowy: Prolog Żyjąca na spokojnym przedmieściu czarownica Betty więzi w spiżarni małego chłopca Timmy’ego. Ma on zostać zjedzony na przyjęciu przygotowanym dla przyjaciółek Betty. Chłopiec czyta jej opowieści z książki Opowieści z ciemnej strony, aby odwlec „wyrok”.

„Lot 249” Na podst. opowiadania Mumia zmartwychwstała Arthura Conana Doyle’a opublikowanego w magazynie „Harper’s Magazine” we wrześniu 1892.

Studentka Susan i jej chłopak Lee wrabiają w kradzież kolegę z roku – Edwarda Bellinghama, aby zniweczyć jego szanse na zdobycie stypendium, o które rywalizowali. W ramach zemsty Bellingham ożywia mumię i używa jej do zamordowania Susan i Lee. Brat Susan, Andy, który był obecny przy ożywianiu mumii, więzi Bellinghama i zmusza go do wezwania mumii. Przygotowany Andy uszkadza mumię i niszczy jej szczątki, a także pali pergamin. Nie może się zmusić do zabicia Bellinghama, więc każe mu opuścić akademik. Jednak to Bellingham triumfuje, gdyż wcześniej podmienił pergamin na podobny z innej epoki, po czym nasyła wskrzeszonych Susan i Lee do akademika Andy’ego.

„Cat From Hell” Na podst. opowiadania Stephena Kinga pod tym samym tytułem opublikowanego w magazynie „Cavalier” w marcu 1977.

Milioner Drogan wynajmuje płatnego mordercę Halstona do zabicia czarnego kota, który w jego opinii doprowadził do śmierci członków jego rodziny. Drogan podejrzewa, że to forma kary za to, że jego firma w ramach testów produkowanego przez nią leku zabiła tysiąc kotów. Halston nie wierzy w historię, ale przyjmuje zlecenie, wiedząc, że dostanie za nie 100 tys. dolarów. Zadanie zlecone mordercy kończy się fiaskiem i to ostatecznie kot go morduje. Wracający Drogan odkrywa zwłoki Halstona, z których wychodzi kot i powoduje u milionera śmiertelny zawał serca.

„Lover’s Vow” Na podst. japońskiej legendy o Yuki-onna spisanej w zbiorze „Kwaidan, czyli opowieści niesamowite” Lafcadio Hearna z 1904.

Spłukany artysta Preston jest świadkiem morderstwa dokonanego przez gargulca, który zmusza go do trzymania w tajemnicy zaistniałego zdarzenia. Po chwili spotyka w alejce samotną kobietę Carolę, próbującą znaleźć taksówkę. Oferuje jej skorzystanie z telefonu w swojej pracowni. Wkrótce on i Carola nawiązują romans. Dzięki znajomościom Caroli sztuka Prestona osiąga niebywały sukces. Po jakimś czasie Preston i Carola biorą ślub i doczekują się dwójki dzieci. W dziesiątą rocznicę rozpoczęcia ich znajomości Preston decyduje się opowiedzieć żonie o wydarzeniu z gargulcem. Wstrząśnięta Carola wykrzykuje o złamaniu obietnicy – to ona była gargulcem spotkanym dekadę temu. Carola transformuje się z powrotem w gargulca, także ich dzieci zmieniają się w gargulce. Carola zabija Prestona, po czym odlatuje ze swoimi dziećmi na gzyms przeciwnego budynku i od tej pory są kamiennymi posągami o smutnych twarzach.

Epizod ramowy: Epilog Timmy twierdzi, że ma jeszcze jedną opowieść do przeczytania z powodu szczęśliwego zakończenia. Niecierpliwa Betty odpowiada, że żadna z historii w książce nie ma szczęśliwego zakończenia i decyduje się go zabić. Chłopiec rzuca kilka kulek na podłogę, powodując poślizg i upadek czarownicy. Timmy’emu udaje się uwolnić z więzienia i wpycha Betty do jej własnego piekarnika. Chłopiec zajada się ciastkami pytając się widowni, czy kocha szczęśliwe zakończenia.

Obsada

Epizod ramowy Deborah Harry – Betty Matthew Lawrence – Timmy

Lot 249 Steve Buscemi – Bellingham Julianne Moore – Susan Christian Slater – Andy Robert Sedgwick – Lee Donald Van Horn – tragarz Michael Deak – mumia George Guidall – dyrektor muzeum Kathleen Chalfant – dziekanka Ralph Marrero – taksówkarz

Cat From Hell William Hickey – Drogan David Johansen – Halston Paul Greeno – taksówkarz Alice Drummond – Carolyn Dolores Sutton – Amanda Mark Margolis – Gage

Lover’s Vow James Remar – Preston Rae Dawn Chong – Carola / gargulec Robert Klein – Wyatt Ashton Wise – Jer Philip Lenkowsky – Maddox Joe Dabenigno – policjant #1 Larry Silvestri – policjant #2 Donna Davidge – bywalec galerii Nicole Rochelle – Margaret Daniel Harrison – John

Produkcja Po sukcesie swojej antologii filmowej Koszmarne opowieści (1982) George A. Romero rozważał zaadaptować film jako serial telewizyjny. W związku z brakiem posiadania pełni praw do tytułu stworzył serial Opowieści z ciemnej strony również będący antologią o tematyce grozy. Serial był emitowany w latach 1983–1988. Na bazie popularności serialu zdecydowano na pełnometrażową wersję. Reżyser John Harrison współpracował wcześniej z Romero przy wielu projektach, w tym przy serialowych Opowieściach z ciemnej strony i Koszmarnych opowieści, tworząc muzykę do tego ostatniego. W filmie pojawiła się adaptacja „Cat from Hell” Kinga, która pierwotnie miała pojawić się w Creepshow 2 – Opowieści z dreszczykiem, ale została odrzucona ze względów budżetowych.

Premiera i odbiór Opowieści z ciemnej strony zostały wydane 4 maja 1990 roku w Stanach Zjednoczonych i w weekend otwarcia zajęły trzecie miejsce. Były umiarkowanym sukcesem kasowym i łącznie zarobiły 16,3 milionów dolarów.

Film otrzymał mieszane recenzje. Michael Wilmington z „Los Angeles Times”, skrytykował wybory reżyserskie Harrisona, ale stwierdził, że „pod krwią i wnętrznościami kryje się więcej mózgu niż zwykle”. Richard Harrington z „The Washington Post” nazwał film „kiepskim wysiłkiem”. „TV Guide” uznał ten film za „nudną, pochodną antologię horroru”, stwierdzając, że jest „przepełniony efektowną pracą kamery i ozdobnikami stylistycznymi filmu noir, które kładą zamiast napędzać i tak już słabe historie”.

W związku ze złym odbiorem Creepshow 3 (2006) i faktem, że Romero i King nie pracowali na nim, niektórzy, w tym twórca efektów specjalnych do Koszmarnych opowieści, Tom Savini, określali Opowieści z ciemnej strony prawdziwym Creepshow 3 ze względu na podobny ton, klimat i powiązania produkcyjne z pierwszymi dwoma filmami.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykańskie filmy z 1990 roku Kategoria:Amerykańskie filmy z gatunku horror Kategoria:Filmy o mumiach Kategoria:Filmy zrealizowane na podstawie seriali telewizyjnych