Janowice – wieś położona 7 km na W od Kazimierza Dolnego, na lewym brzegu Wisły, około 75 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 15 km na N od → Braciejowic wsi kluczowej Benedyktynów łysogórskich.
Nazwy lokalne miejscowości w dokumentach źródłowych w roku 1369 „Janouicze”, 1412 „Janowicze”, „Janowycze”, „Janovice”, 1526 „Janowicze”, 1529 „Janowycze”, „Ianowicze”, 1530 „Janovicze”, 1531 „Janouicze”, 1532 „Janowicze”, 1540 „Janovicze”, 1563 „Janowyce”, 1576n. „Janowice”
Podległość administracyjna świecka i kościelna 1497 ziemia sandomierska, 1506 powiat radomski 1470-80 parafia Serokomla zobacz Janowiec (Długosz L.B. t. II s.552).
Kalendarium Wieś stanowiła własność szlachecką. 1369 w działach występuje Zaklika z Janowic 1412, 1417 w działach Zaklika z Janowic 1420–7, 1453 w działach Stanisław z Janowic 1421 znany był Wit z Janowic herbu Janina 1427, 1447, 1468–9 znany był Mikołaj z Janowic 1428 znany był Smarz z Janowic 1450 dziedzicem była Katarzyna, córka śp. Stanisława zwanego Kot z Kotków, żona Mikołaja z Plechowa (Księgi Ziemskie Krakowskie w archiwum Państwowym w Krakowie. CCI 338); 1453 znany był Stanisław z Janowic 1454 w działach Dorota żona Grzegorza z Janowic (ib. 51); 1465 znany był Wojciech Janowski 1466 przy podziale rodzinnym Jan Feliks Oleśnicki otrzymuje między innymi tenutę sołecką z wsią Janowice 1469 w działach Jan i Mikołaj z Janowic 1470–80 dziedzicem był Mikołaj Janowski herbu Syrokomla we wsi był 1 folwark rycerski, 3 łany kmiece (Długosz (L.B. t. II s.553 t. III 248,250) 1491 Mikołaj Piechowski i jego żona Katarzyna z Janowic odstępują wieś i okoliczne włości Piotrowi Firlejowi, sędziemu ziemi lubelskiej 1491–7 wieś wchodzi w skład dóbr janowickich Firlejów, Janowiec 1497 Jan z Gardzienic rezygnuje na rzecz Mikołaja Firleja z Janowca, chorążego krakowskiego, między innymi z dóbr we wsi Janowice, które otrzymał po Annie z Janowic 1508 dobra należą do wojewody lubelskiego Firleja 1510, 1526 pobór z 1,5 łana (Rejestr Poborowy) 1526, 1530–2, 1540 pobór z 1,5 łana i młyna o 1 kole 1563 pobór z 2 łanów (Lustracja woj. sandomierskiego 1564–5 s.195) 1576–7 Andrzej Firlej daje pobór z 2 łanów i karczmy 1662 pogłówne od 92 osób czeladzi dworskiej i poddanych (ib. I/67 98) 1787 wieś liczy 190 mieszkańców, w tym 5 Żydów 1789 własność Mikołaja Piaskowskiego, w dożywociu u dzierżawcy Solarego, dochód 121/28 zł
Wydarzenia historyczne 1506 król Aleksander Jagiellończyk przenosi na prawo średzkie wsie Mikołaja Firleja z Dąbrowicy, chorążego krakowskiego i starosty lubelskiego, położone między granicami Serokomli i Mszadeł, w tym Janowice i Przyłęk
Powinności dziesięcinne Dziesięcina należała do klasztoru świętokrzyskiego i plebana Serokomli. 1470–80 z 3 łanów kmiecych dziesięcina snopowa i konopna wart. do 2 grzywien zwożą do stodoły postawionej przez klasztor świętokrzyski, z folwarku dziesięcina snop. należy do plebana Serokomli (Długosz (L.B. II 552; III 248, 250); 1529 z pewnych ról Serokomli, Janowic i Mięćmierza dziesięcina snopowa wartości 1/12 grzywny należy do stołu konwentu świętokrzyskiego, z folwarku i pewnych ról kmiecych dziesięcinę snopową wartości 2.5 grzywien pobiera pleban Serokomli (Liber Retaxationum 351, 428); 1542–3 z powodu zniszczeń spowodowanych przez wylew Wisły wieś nie oddaje klasztorowi świętokrzyskiemu dziesięcin 1595 dziesięcina z ról kmiecych należy do opactwa świętokrzyskiego 1660 dziesięcina z folwarku należy do plebana Janowca 1612–21 Jan Tarło nie oddaje klasztorowi świętokrzyskiemu dziesięciny z ról kmiecych we wsiach Janowice, Janowiec miasto i Lucimia
Studenci Uniwersytetu Krakowskiego z Janowic 1414–5 Wojciech s. Wierzchosława (Księga Alumnów t. I s. 37)Identyfikacja miejscowości (według autorów słownika) we wszystkich wypadkach jest niepewna. Janowiec występuje w wielu przypadkach bez szczegółowego objaśnienia której to miejscowości dotyczy opis. 1499 Mikołaj s. Bernarda (ib. II 51); 1514 Jan s. Jana (ib. 154).
Bibliografia
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Dokumenty zdigitalizowane
Dokumenty w archiwach w formie papierowej nie zdigitalizowane
Kategoria:Kalendaria włości dziesięcinnych klasztoru łysogórskiego